اثربخشي اجراي برنامه خانه و مدرسه بر عملكرد تربيتي و فرهنگي خانواده و خودكارآمدي مادران داراي كودكان 4 تا 6 ساله

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي برنامه همكاري خانه و مدرسه بر عملكرد تربيتي و فرهنگي خانواده و خودكارآمدي مادران داراي فرزندان 4 تا 6 ساله اصفهان بود. جامعه آماري پژوهش، تمامي مادران كودكان چهار تا شش ساله مهدهاي كودك اصفهان در سال 1403بود. نمونه پژوهش 30 مادر با فرزند 4 تا 6 سال بود كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش(15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. روش پژوهش نيمه تجربي از نوع پيش آزمون -پس آزمون و كنترل بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ي عملكرد تربيتي و فرهنگي خانواده (بابايي فرد، 1400) و مقياس خودكارآمدي والديني (دومكا و همكاران، 1996) بود. مداخله برنامه خانه و مدرسه در طول 8 جلسه 150 دقيقه اي براي گروه آزمايش اجرا شد و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. پس از اتمام برنامه، پس آزمون براي هر دو گروه اجرا شد. داده هاي پژوهش با استفاده از تحليل كوورايانس چند متغييري مورد بررسي قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد بين ميانگين هاي عملكرد تربيتي و فرهنگي خانواده در دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني داري وجود دارد(91/237 F= و05/0 P). هم-چنين بين ميانگين هاي خودكارآمدي والديني در دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني داري وجود دارد((18/225 F= و05/0 P). بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه اجراي برنامه همكاري خانه و مدرسه بر عملكرد تربيتي و فرهنگي خانواده و خودكارآمدي در مادران داراي فرزندان 4 تا 6 ساله اثر بخش است و مي توان از اين برنامه براي تقويت مهارت هاي والديني مادران در خانواده و جامعه بهره جست.