بررسي تاريخي پذيرش دانشجو در ايران؛ از چه‌كسي تا چگونگي

هدف: هدف اين مطالعه، بررسي تاريخي پذيرش دانشجو در ايران بود.روش پژوهش: اين پژوهش يك پژوهش كيفي است كه از روش بررسي تاريخي استفاده كرده است. شيوه گردآوري داده‌ها مطالعات كتابخانه‌اي بوده است به اين صورت كه مستندات قانوني مربوط به پذيرش دانشجو ( با تأكيد بر اسناد شوراي عالي انقلاب فرهنگي، مركز پژوهش‎‌هاي مجلس، سازمان سنجش‌ آموزش كشور و منابع تاريخي) مورد مطالعه و بررسي قرار گرفته‌اند.يافته‌ها: اين پژوهش به طور كلي چهار دوره را براي پذيرش دانشجو در ايران نشان مي‌دهد: 1- دوره سنجش و پذيرش توسط دانشكده‌ها و دانشگاه‌ها (1313 تا 1348)؛ 2- دوره سنجش توسط سازمان سنجش و پذيرش توسط دانشگاه‌ها (1348 تا 1359)؛ 3- دوره سنجش و پذيرش توسط سازمان سنجش (1361 تا 1386)؛ 4- دوره سنجش توسط سازمان سنجش و وزارت آموزش و پرورش و پذيرش توسط سازمان سنجش (1386 تا كنون).  همچنين در طي اين دوره‌ها سهميه‌هاي بسياري به برخي داوطلبان اختصاص يافت كه مي‌توان آن‌ها را در پنج نوع سهميه‌هاي جغرافيايي، سهميه‌هاي انقلابي و ايثارگري، سهميه‌هاي سازماني(صنفي)، سهميه‌هاي فردي(جايزه‌اي) و سهميه‌هاي جنسيتي دسته‌بندي نمود.نتيجه‌گيري:  در پايان پس از بررسي تاريخي پذيرش دانشجو در ايران، نتيجه‌گيري شد كه اگرچه در ابتدا بيشتر تحولات در رابطه با چگونگي گزينش دانشجو بود اما رفته رفته با بيشتر شدن بازيگران گزينش دانشجو به خصوص در دوره بعد از انقلاب، اختلافات بيشتر بر سر چه كسي شد.