تحول در راهبرد ايالات متحده در موازنه‌گري از راه دور و رقابت‌هاي منطقه‌اي ايران و شوراي همكاري خليج‌فارس، 2021-2001

كلان‌راهبرد «موازنه از راه دور» يكي از راهبردهاي بزرگ سياست خارجي امريكاست كه در نقطه مقابل ‌راهبرد بزرگ «چيرگي» مي‌تواند براي رسيدن به هدف انزوا يا برعكس حفظ هژموني دنبال شود. اهداف اصلي كلان‌راهبرد «موازنه از راه ‌دور» در سه دوره رياست‌جمهوري جورج بوش، باراك اوباما و دونالد ترامپ دگرگون شد. هدف اصلي اين پژوهش پاسخ‌دهي به دو پرسش زير است: 1. تا چه اندازه رفتار سياست خارجي و اقدامات امريكا در خليج‌فارس در دوران رياست‌جمهوري بوش، اوباما و ترامپ متفاوت بودند؟ 2. با وجود تفاوت‌هايي بين اين سه رئيس‌جمهور، چرا رفتار سياست خارجي و اقدام‌هاي امريكا در خليج‌فارس بر پايه يك كلان‌راهبرد مشابه استوار بود؟ در اين پژوهش استدلال مي‌شود كه تفاوت‌هايي در ويژگي‌هاي شخصيتي، سبك سياست‌گزيني و ارزيابي تهديدهاي امنيتي اين سه رئيس‌‌‌جمهور بر دگرگوني سياست خارجي امريكا تأثير داشته‌اند، ولي هر سه آنها از راهبرد «موازنه از ‌‌‌‌راه ‌دور» به‌عنوان يكي از اشكال موازنه قوا پيروي كرده‌اند. براي آزمون اين فرضيه، داده‌هاي گردآوري‌شده با رويكردي كيفي و با استفاده از روش تحليل رويدادهاي تاريخي بررسي مي‌شوند. روشن مي‌شود كه اگرچه از 2006 «موازنه از راه دور» كلان‌راهبرد امريكا در خليج‌فارس بوده، اهداف آن بر پايه شرايط مختلف دگرگون شده بود. بوش در دو سال پاياني رياست‌جمهوري خود تحت تأثير ناآرامي‌هاي عراق در پي ايجاد موازنه با هدف حفظ هژموني بود. با هدف انزوا، اوباما اين كلان‌راهبرد را براي كاهش هزينه دنبال كرد تا بتواند پيامدهاي بحران مالي 2008 در اقتصاد امريكا را مديريت كند. در دوره ترامپ اين كلان‌راهبرد همراه با واقع‌گرايي از ايده «بازگشت عظمت امريكا» تأثير پذيرفت.