رابطه راهبردهاي نظم بخشي شناختي هيجان، ادراك مهارت هاي تشخيصي معلم، سطح چالش انگيزي كلاس و كيفيت تدريس معلم با هيجانات پيشرفت در دانش آموزان پايه نهم: يك تحليل چندسطحي

هدف پژوهش حاضر، تحليل چندسطحي رابطه ادراك مهارت‌هاي تشخيصي معلم، سطح چالش‌انگيزي كلاس، كيفيت تدريس معلم و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان با هيجانات پيشرفت در دانش‌آموزان پايه نهم بود. روش پژوهش از نوع همبستگي و به صورت تحليل چندسطحي بود. جامعه آماري اين پژوهش، كليه دانش‌آموزان پايه نهم پسر و دختر دوره متوسطه اول شهرستان كهگيلويه در سال تحصيلي 1402-1401 بود كه از ميان آن‌ها، نمونه‌اي 1000 نفري (500 پسر و 500 دختر) به روش تصادفي چندمرحله‌اي انتخاب شد. براي سنجش متغيرهاي پژوهش، از پرسش‌نامه ارزيابي كلاس گارتنر (2010)، مقياس ادراك دانش‌آموزان از فعاليت‌هاي كلاسي جنتري و اسپرينگر (2002)، مقياس كيفيت تدريس كرياكيدز و همكاران (2000)، پرسش‌نامه راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (2002) و پرسش‌نامه هيجانات پيشرفت پكران و همكاران (2005) استفاده شد. داده‌ها به كمك مدل‌سازي خطي سلسله مراتبي (HLM) تحليل شد. نتايج تحليل چندسطحي نشان داد متغيرهاي سطح 1 (راهبردهاي مثبت نظم‌بخشي شناختي هيجان) و سطح 2 (ميانگين راهبردهاي مثبت نظم‌بخشي شناختي هيجان كلاس، ادراك مهارت‌هاي تشخيصي معلم، سطح چالش‌انگيزي كلاس و كيفيت تدريس معلم) به طور مثبت و معنادار، پيش‌بين هيجانات پيشرفت مثبت بودند. تعامل متغيرهاي سطح 2 با شيب رابطه راهبردهاي مثبت نظم‌بخشي شناختي هيجان و هيجانات پيشرفت مثبت، معنادار بود. بر اساس تحليل چندسطحي در اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت توجه به ارتقاء راهبردهاي مثبت نظم‌بخشي شناختي هيجان دانش‌آموزان و متغيرهاي كلاسي (سطح 2)، منجر به ايجاد هيجانات پيشرفت مثبت در دانش‌آموزان و در نتيجه، نگرش مثبت آن‌ها نسبت به فرايند تحصيل خواهد شد.