طراحي مدلي براي توسعه فرهنگ پژوهش سازماني در آموزش و پرورش (مورد مطالعه: معلمان دوره ابتدايي شهر شيراز)

پژوهش حاضر با هدف ارايه مدلي براي توسعه فرهنگ پژوهش سازماني در ميان معلمان دوره ابتدايي انجام شد. روش پژوهش، از نوع آميخته اكتشافي متوالي در دو بخش كيفي و كمي صورت گرفت. در بخش كيفي از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با 14 نفر از پژوهشگران و صاحب‌نظران كه به شيوه نمونه‌گيري هدفمند و با تكنيك ملاك محور انتخاب شده بودند، ابعاد و مؤلفه‌هاي مدل شناسايي شد. در بخش كمي، جامعه آماري پژوهش كليه معلمان دوره ابتدايي چهار ناحيه آموزش و پرورش شهر شيراز در سال تحصيلي 1399 به تعداد 6022 نفر بودند كه تعداد 361 نفر بر اساس فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش كيفي، مصاحبه باز با مشاركت كنندگان و بررسي اسناد بالادستي و در بخش كمي، پرسشنامه محقق ساخته بر اساس يافته‌هاي بخش كيفي بود. براي تاييد روايي محتوا از ديدگاه اساتيد و براي بررسي روايي سازه از تحليل عاملي تاييدي استفاده شد. پايايي ابزار نيز به شيوه پايايي تركيبي محاسبه گرديد. تحليل داده‌هاي بخش كيفي به روش تحليل تفسيري از نوع مضمون و تحليل داده‌هاي بخش كمي با آزمون‌هاي تي‌تك‌نمونه‌اي، تحليل عاملي تاييدي و معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزارهاي SPSS 26 وLizrel 8  صورت گرفت. يافته‌هاي بخش كيفي نشان داد پنج عامل (فردي، سازماني، فراسازماني، برنامه‌اي و اطلاعاتي) با پانزده مؤلفه در طراحي مدل منظور گرديده است. نتايج بخش كمي نيز نشان داد كه عوامل اطلاعاتي و برنامه‌اي از نظر اهميت از ديد معلمان بالاتر از ساير عوامل مي‌باشند. همچنين برازندگي مدل تاييد شد.