اثر دما و زمان نگهداري بر فعاليت زيستي و پايداري فيزيكوشيميايي نانووزيكول‌هاي حاوي پروتئين هيدروليز شده‌ي گرده زنبور عسل

در اين پژوهش، اثر دما و زمان نگهداري بر فعاليت زيستي و پايداري فيزيكوشيميايي نانووزيكول هاي (ليپوزومها و نيوزومها) حاوي پروتئين هيدروليز شده ي گرده زنبور عسل حاصل از آنزيم آلكالاز و پپسين ارزيابي شد. از كيتوزان 0.2 درصد براي پوشش دهي نانوليپوزوم ها استفاده گرديد.  قدرت مهار راديكالDPPH، قدرت احيا كنندگي يون آهن ، قدرت مهار ACE ، اندازه ذرات، شاخص بس پاشيدگي، پتانسيل زتا، بازدهي ريزپوشاني و ميزان رهايش پروتئين هاي هيدروليز شده از نانووزيكول ها در مدت 28 روز نگهداري در دماي يخچال و محيط بررسي شد.  نتايج DLS نشان داد اندازه نانووزيكول ها با بارگيري با پروتئين هيدروليز شده و پوشش دهي با كيتوزان افزايش معني دار يافت (P 0.05). نانوليپوزوم هاي حاوي پوشش كيتوزان بيشترين مقدار PDI را داشتند. پتانسيل زتاي نانووزيكول ها با پوشش دهي با كيتوزان، به بيشترين مقدار رسيد. نانوليپوزوم هاي حاوي پوشش كيتوزان بيشترين بازدهي ريزپوشاني را داشتند. بعد از 28 روز اندازه نانووزيكول هاي با پوشش و بدون پوشش، 2 تا 26 برابر افزايش يافتند. ميزان بازدهي ريزپوشاني نانونيوزوم ها و نانوليپوزوم هاي بدون پوشش به ترتيب كمترين و بيشترين كاهش را نشان دادند. مقادير فاكتور هاي اندازه گيري شده در طول نگهداري در دماي يخچال، به طور معني داري كمتر از دماي محيط بود (P 0.05). با بارگذاري پروتئين هاي هيدروليز شده در نانووزيكول ها و پوشش دهي آنها با كيتوزان از كاهش فعاليت آنتي اكسيداني شان در طول مدت 28 روز نگهداري جلوگيري شد. ميزان فعاليت مهارACE در نانوليپوزوم ها به طور معني داري كمتر از نانونيوزوم ها بود (P 0.05).  بعد از گذشت 28 روز در فعاليت مهار ACE هيدروليز شده هاي بارگذاري شده در نانوليپوزوم هاي بدون پوشش كيتوزان كاهش جزيي مشاهده گرديد. اين يافته ها براي طراحي و توسعه غذاهاي كاربردي حاوي پروتئين هيدروليز شده از اهميت بالايي برخوردار است.