اثر ضدميكروبي عصاره آبي تلخه بر باكتري‌هاي اشرشيا كلي، سالمونلا تيفي، ليستريا مونوسيتوژنز و باسيلوس سرئوس در شرايط برون‌تني

گياه تلخه به عنوان يك داروي پايين آورنده قند خون شناخته مي شود و خواص ضدميكروبي عصاره ها و اسانس هاي توليدي از آن به اثبات رسيده است؛ بنابراين، اين مطالعه با هدف استخراج عصاره آبي گياه تلخه و بررسي فعاليت ضدميكروبي آن انجام شد. استخراج عصاره آبي تلخه با استفاده از روش خيساندن صورت گرفت. فعاليت ضد باكتريايي عصاره آبي تلخه در برابر باكتري هاي اشرشيا كلي، سالمونلا تيفي، ليستريا مونوسيتوژنز و باسيلوس سرئوس با استفاده از روش هاي ديسك ديفيوژن آگار، چاهك آگار، حداقل غلظت مهاركنندگي و حداقل غلظت كشندگي بررسي گرديد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه فعاليت ضدميكروبي عصاره وابسته به غلظت بوده و بالاترين قطر هاله عدم رشد در غلظت 100 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر عصاره مشاهده گرديد. بر اساس آزمون‌هاي ديسك ديفيوژن آگار و چاهك آگار، باكتري ليستريا مونوسيتوژنز بالاترين و  اشرشيا كلي، سالمونلا تيفي‏ و باسيلوس سرئوس كمترين قطر هاله عدم رشد را به خود اختصاص دادند. حداقل غلظت مهاركنندگي براي باكتري‌هاي اشرشيا كلي، سالمونلا تيفي، ليستريا مونوسيتوژنز و باسيلوس سرئوس به ترتيب برابر با 64، 64، 16 و 32 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر به دست آمد و مقادير حداقل غلظت كشندگي براي اين باكتري‌ها به ترتيب 512، 512، 256 و 256 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر بود. بطور كلي، باكتري‌هاي گرم مثبت در مقايسه با انواع گرم منفي در برابر عصاره حساس‌تر بودند. رشد باكتري‌هاي پاتوژن و بيماري‌هاي منتقله از اين باكتري ها را مي توان با استفاده از تركيبات ضد ميكروب طبيعي مانند عصاره آبي گياه تلخه كنترل نمود.