مقايسه روش هاي مختلف استخراج تركيب هاي فنولي و فالونوئيدي از دانه بالنگو

بالنگو گياهي از خانواده نعناعيان بوده كه علاوه بر توليد صمغ از دانه هاي آن، داراي تركيبات فنولي و خواص آنتي اكسيداني مي باشد. هدف از اين تحقيق بررسي تأثير روشهاي استخراج سنتي، استخراج به كمك فراصوت و استخراج به كمك مايكروويو بر ميزان استخراج تركيب هاي فنولي و فلاونوئيدي از دانه بالنگو بود. متغيرهاي اين پژوهش شامل نوع حلال )آب، 21 و 24 ساعت( و نوع تيمار )سنتي يا ،18 ،12 ،9 ،6 ، استون و اتانول(، زمان استخراج ) 3 غرقابي،فراصوت و مايكرويو( بودند. آزمونهاي انجام شده شامل اندازه گيري تركيبات فنولي به روش فولين سيوكالتو، اندازه گيري فعاليت آنتي اكسيداني به روش قدرت احيا كنندگي و ظرفيت آنتي اكسيداني كل بود. نتايج نشان داد كه همانند روش استخراج سنتي، استفاده از حلال استون در روش مايكروويو نيز در تمامي زمان هاي استخراج، تركيبات فنولي بيشتري از ميوه بالنگو نسبت به حلال هاي ديگر استخراج شد و با افزايش زمان استخراج تا 12 دقيقه در تمامي حلال هاي مورداستفاده ميزان تركيبات فنولي افزايش يافت. بيشينه و كمينه فعاليت مهار به ترتيب به عصاره حاصل از حلال استون با 24 ساعت استخراج و DPPH راديكال هاي آزاد آب با 3 ساعت استخراج تعلق داشت. با افزايش زمان فراصوت ميزان قدرت احياكنندگي آهن در عصاره ها كاهش يافت و عصاره هاي حاصل از حلال استون در هر زمان داراي قدرت احياكنندگي آهن بيشتري نسبت به حلال هاي ديگر بودند. در هر سه فرايند استخراج مورداستفاده بهترين حلال، استون و بهترين زمان فرايند براي روش سنتي، مايكروويو و فراصوت به ترتيب برابر با 24 ساعت، 12 دقيقه و 30 دقيقه بود. بيشترين ميزان فنول كل مربوط به فرايند براي استخراج عصاره از ميوه بالنگو، فرايند فراصوت انتخاب شد.