اثر محيط حامي خودپيروي بر خودتنظيمي يادگيري در آموزش بر‌خط: نقش واسطه‌اي گفتار دروني مختص يادگيري

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي گفتار دروني مختص يادگيري در رابطه بين محيط حامي خودپيروي (شامل حمايت والدين از خودپيروي و حمايت استاد از خودپيروي) و خودتنظيمي يادگيري در آموزش برخط انجام گرفت. در اين راستا، 267 دانشجوي دوره كارشناسي دانشگاه شيراز (شامل 186 زن و 81 مرد) در سال تحصيلي 1400-1399 با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. شركت‌كنندگان، پرسشنامه‌ جوّ يادگيري ، مقياس ادراكات والديني، مقياس گفتار دروني مختص يادگيري و پرسشنامه خودتنظيمي يادگيري در آموزش برخط را كه به‌صورت مجازي در اختيار آنان قرار گرفته بود، تكميل كردند. نتايج مدل‌يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌ افزار AMOS نسخه 24 نشان داد كه از ميان دو بعد محيط حامي خودپيروي، تنها حمايت استاد از خودپيروي، به‌نحو معني‌داري گفتار دروني مختص يادگيري را پيش‌بيني مي‌كند. همچنين، هر دو بعد محيط حامي خودپيروي (شامل حمايت والدين از خودپيروي و حمايت استاد از خودپيروي) و گفتار دروني مختص يادگيري، خودتنظيمي يادگيري در آموزش برخط را به‌نحو معني‌دار پيش‌بيني نمودند و گفتار دروني مختص يادگيري، داراي نقش واسطه‌اي معني‌دار در رابطه بين حمايت از خودپيروي استاد و خودتنظيمي يادگيري در آموزش برخط بود. يافته‌هاي اين پژوهش هم‌راستا با مباني نظري نشانگر اهميت محيط حامي خودپيروي و گفتار دروني در خودتنظيمي يادگيري است.