بررسي پريشاني روانشناختي در زنان باردار تحت خشونت خانگي

مقدمه و هدف: پريشاني روانشناختي، در دوران بارداري اختلال شايعي است. با اين وجود، انجام مطالعات ملي و گسترده براي شناسايي عوامل موثر بر آن توصيه شده است. لذا اين مطالعه با هدف بررسي پريشاني روانشناختي در زنان باردار تحت خشونت خانگي، انجام گرفت. روش كار: اين مطالعه توصيفي-مقطعي در سال 1399 بر روي 305 نفر از زنان باردار تحت خشونت خانگي در جنوب ايران انجام شد. افراد به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند و داده ها با كمك پرسشنامه هاي استاندارد پريشاني روانشناختي كسلر و فرم كوتاه مقياس غربالگري خشونت خانگي جمع آوري گرديد و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار پريشاني روانشناختي زنان باردار تحت خشونت خانگي، 43/6 ±68/24 بود. نتايج نشان داد كه پريشاني روانشناختي با سن زنان باردار (0/05 p و 0/18=r)، مدت ازدواج (0/001 p و 0/31=r)، تعداد فرزندان (0/001 p و 0/22=r) و خشونت خانگي (0/001 p و 0/73=r) رابطه آماري مستقيم و معني داري داشت. همچنين نتيجه آزمون t مستقل نشان داد كه زنان با بارداريِ برنامه ريزي شده نسبت به زناني كه حاملگي ناخواسته داشتند از ميانگين نمرات پريشاني روانشناختي كمتري برخوردار بودند (0/001 p و 5/13=t). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر مي توان نتيجه گرفت كه شناسايي عوامل موثر بر خشونت خانگي و پريشاني روانشناختي به عنوان يك اولويت اصلي و مهم در سلامت مادر و نوزاد بايد مورد توجه مديران بهداشتي-درماني قرار گيرد.