بررسي تأثير تعارض كار خانواده بر اختلالات اسكلتي ـ عضلاني و تمايل به ترك خدمت در پرسنل بيمارستان هاي تأمين اجتماعي استان چهارمحال و بختياري در سال 1400

مقدمه و هدف: تعارض كار خانواده نوعي تعارض بين نقش ها است، هدف از مطالعه بررسي تأثير تعارض كار خانواده بر اختلالات اسكلتي ـ عضلاني و تمايل به ترك خدمت در پرسنل بيمارستان هاي تأمين اجتماعي استان چهارمحال و بختياري در سال 1400 مي‌باشد. روش كار: در اين مطالعه، توصيفي تحليلي، جامعه آماري، پرسنل درماني سازمان تأمين اجتماعي استان چهارمحال و بختياري مي‌باشد. حجم نمونه 141 نفر مي باشد. جهت گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد اختلالات اسكلتي ـ عضلاني نورديك، پرسشنامه تعارض كار- خانواده كارلسون و كاكمار و پرسشنامه ترك خدمت لاهي استفاده گرديد. جهت تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از نرم ‌افزار SPSS18 و آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. يافته ها: ميانگين نمره اختلالات اسكلتي ـ عضلاني 0.53±2.53 و درصد ميانگين از ماكزيمم نمره 64% بود، ميانگين نمره تعارض كار خانواده 0.61±3.09 و درصد ميانگين از ماكزيمم نمره 61.8% بود و ميانگين نمره تمايل به ترك خدمت 0.70±2.68 و درصد ميانگين از ماكزيمم نمره 53.6% بود. بين اختلالات اسكلتي ـ عضلاني و تعارض كار خانواده رابطه مثبتي وجود داشت (0.001p ). بين تمايل به ترك خدمت و تعارض كار خانواده رابطه مثبت وجود دارد (0.001p )، بين اختلالات اسكلتي ـ عضلاني و تمايل به ترك خدمت رابطه معني‌داري وجود نداشت (0.001 (p . نتايج آزمون رگرسيون نشان داد تعارض كار خانواده و اختلالات اسكلتي عضلاني با كنترل نقش ميانجي ترك خدمت رابطه معني‌داري دارند (0.001 p).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، ضروري است اقدامات و مداخلات لازم جهت بهبود وضعيت تعارضات كاري كاركنان جهت جلوگيري از ترك شغل و اختلالات اسكلتي عضلاني صورت گيرد.