بررسي اثر دو مدل تمرين تناوبي شديد بر سطوح عامل نوروتروفيك مشتق از مغز و تركيب بدني در زنان داراي كمبود ويتامين D

مقدمه و هدف: كمبود ويتامين D و چاقي بسيار رايج است و ارتباط تنگاتنگي با بروز تغييرات ساختاري‌ و عملكردي در مغز دارند. بنابراين، شناسايي شيوه‌هاي كارآمد سبك زندگي براي افزايش سلامت سيستم عصبي مهم است. در اين مطالعه به مقايسه تأثير دو مدل تمرين تناوبي شديد (HIIT) بر سطوح عامل نوروتروفيك مشتق از مغز (BDNF) و تركيب بدني در زنان داراي كمبود ويتامين D پرداخته شد. روش كار: در اين مطالعه نيمه‌تجربي، 39 زن اضافه‌وزن داراي كمبود ويتامين D، پس از نمونه‌گيري در دسترس، بطور تصادفي در گروه‌هاي كنترل، HIIT مقاومتي و HIIT دويدن قرار گرفتند. HIIT مقاومتي شامل سه ست با شدت 80% يك تكرار بيشينه و استراحت 5/2 دقيقه‌اي بين ست‌ها بود.  HIITدويدن در 12 مرحله يك دقيقه‌اي با شدت 80-90٪ ضربان قلب حداكثر با يك دقيقه استراحت فعال انجام شد. تمرينات طي 8 هفته و 3 بار در هفته انجام گرفت. نمونه‌هاي خوني قبل و بعد از 8 هفته تمرين گرفته شد. داده‌ها از طريق آزمون آناليز واريانس يك‌طرفه، كروسكال واليس و تي‌زوجي تحليل شدند (0/05 p).يافته ها: 8 هفته تمرينات منجر به افزايش معنادار در سطوح سرمي BDNF و كاهش معنادار وزن و درصد چربي بدن در گروه‌هاي تجربي شد (0/001 p). هم‌چنين تفاوت معناداري بين درصد تغييرات ميانگين‌هاي BDNF بين گروه‌هاي تجربي مشاهده شد (0/001 p). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد هر دو نوع HIIT مقاومتي و HIIT دويدن مي‌تواند منجر به بهبود سلامت سيستم عصبي مركزي در زنان داراي اضافه ‌وزن با كمبود ويتامين D از طريق افزايش سطوح BDNF شود، اما HIIT دويدن با اثرات قوي‌تري در مقايسه با HIIT مقاومتي همراه بود.