راه‌ و راه‌سازي(شوسه) در مناطق كردنشين؛ اهداف و فرايند شكل‌گيري(1304 -1320)

راه و راهسازي در مناطق كردنشين از جمله نخستين مقوله‌هايي بود كه توجه حاكمان و دولتمردان اين حدود را از دوره پس از جنگ جهاني اول  به خود جلب كرد. مجموعه عواملي از جمله هرج و مرج، نبود امنيت، ضعف حكومت مركزي، نبود بودجه و... از موانع عمده احداث پروژه‌هاي راه‌سازي در اين حدود بود. با روي كار آمدن رضاشاه راه و راه‌سازي در اين مناطق مورد توجه جدي واقع شد. نگاه اوليه به پروژه راه‌سازي در دهه نخست سلطنت رضاشاه امنيتي–نظامي بود اما توسعه و گسترش آن در دهه دوم حكومت وي اهداف تجاري  اقتصادي به خود گرفت. اين پژوهش بر آن است با تكيه ب اسناد و مدارك منتشر نشده آرشيوي، روزنامه‌ها و با روش توصيفي–تحليلي روند تحولات و اقدامات راه‌سازي در مناطق كردنشين را در دوره مورد نظر بررسي نمايد. نتايج پژوهش بيانگر آن است؛ دوره شانزده ساله حكومت رضاشاه بيشتر شهرها و مراكز مهم اين منطقه از طريق راه‌هاي شوسه به ديگر مراكز ارتباط يافتند. با وجود ضعف‌هاي كيفي، توسعه و گسترش راه‌سازي نقش موثري در توسعه و تثبيت نفوذ حكومت مركزي  و مراودات تجاري بازرگاني اين مناطق داشت.