بررسي تأثير توانايي‌هاي پويا در همكاري سازنده و عملكرد زنجيره تأمين مراكز درماني كشور

زمينه و هدف: در شرايط تغيير محيط خارجي به منظور تثبيت برتري رقابتي، سازمان بايد به تجديد منابع با ارزش خود بپردازد. توانايي هاي پويا براي سازمان ها اين امكان را فراهم مي آورند تا بر اين تغييرات مداوم تاثيرگذار باشند. در واقع، توانايي هاي پويا منجر به جهت گيري رفتاري پايدار سازمان در يكپارچه سازي، صورت بندي مجدد، تجديد و بازسازي منابع و قابليت هاي خود و بويژه منجر به بهبود و نوسازي قابليت هاي مركزي در پاسخ به محيط متغير براي نائل شدن به مزيت رقابتي پايدار مي گردد. اين مطالعه به بررسي تأثير توانايي‌هاي پويا در همكاري سازنده و عملكرد زنجيره تأمين در مراكز درماني پرداخته است.مواد و روش ها: اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي – پيمايشي بوده و جامعه آماري تحقيق، كاركنان بيمارستان آيت الله طالقاني گنبدكاووس مي باشند. همچنين پرسشنامه تحقيق از مطالعه ماندال (2022) بر گرفته شده است. جهت سنجش روايي پرسشنامه از روش همگرايي و واگرايي و براي تعيين پايايي پرسشنامه از روش محاسبه آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي استفاده و مورد تأييد قرار گرفته است. به منظور تجزيه‌وتحليل داده ها از روش تحليل معادلات ساختاري و نرم افزار اسمارت پي ال اس استفاده گرديد.نتايج: نتايج حاصل از تحليل داده ها نشان داد كه بين يادگيري، هماهنگي و ادغام بيمارستان و همكاري سازنده رابطه معني داري وجود دارد ولي بين ديدگاه حساسيت و همكاري سازنده رابطه معني داري وجود ندارد و همچنين بين همكاري سازنده و عملكرد زنجيره تأمين نظام سلامت رابطه معني داري وجود دارد و جهت گيري فن آوري رابطه بين ديدگاه حساسيت و يادگيري با همكاري سازنده را تعديل نمي كند، اما رابطه بين ديدگاه هماهنگي و ادغام با همكاري سازنده را تعديل مي كند.نتيجه گيري: بهبود همكاري مشترك در بخش هاي مختلف بيمارستان، كاهش ريسك خطاي پزشكي، بهبود كيفيت خدمات و ارتقا جايگاه حرفه‌اي پرسنل از جمله پيامدهاي ارزيابي عملكرد زنجيره تأمين پايدار بيمارستان‌ها بود.