بررسي تأثير سبك‌هاي رهبري و رفتار بازخوردي بر رشد خلاقيت كاركنان با نقش متغير ميانجي مكانيزم ارتباطي در بين كاركنان درمانگاه‌هاي دولتي شهر زنجان

زمينه و هدف: خلاقيت كاركنان، مؤلفه‌اي كليدي براي دستيابي به مزيت رقابتي پايدار در سازمان‌هاي خصوصي و عمومي مي باشد. از اين‌رو، هدف اين مطالعه بررسي تأثير سبك‌هاي رهبري و رفتار بازخوردي بر رشد خلاقيت كاركنان با نقش متغير ميانجي مكانيزم ارتباطي در بين كاركنان درمانگاه‌هاي دولتي است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نظر هدف كاربردي و بر اساس ماهيت توصيفي – پيمايشي است. جمع‌آوري داده‌ها از طريق مشاهده ميداني، توزيع پرسشنامه و مطالعات كتابخانه‌اي مرتبط با متغيرهاي پژوهش انجام شده است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان درمانگاه‌هاي دولتي شهر زنجان مي‌باشد. با استفاده از فرمول كوكران تعداد اعضاي نمونه با دقت برآورد 5 درصد، از 209 نفر جامعه‌ي آماري، ۱۳۵ نفر به صورت تصادفي انتخاب شده و پرسشنامه‌ها بين آن‌ها توزيع و تكميل شد. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده توسط پرسشنامه با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي PLS و SPSS تجزيه‌وتحليل شده است. نتايج: رفتار بازخوردي با ضريب 0/256، سبك‌هاي رهبري با ضريب 0/543 و مكانيزم ارتباطي با ضريب 0/126 بر خلاقيت كاركنان و همچنين رفتار بازخوردي با ضريب 0/267 و سبك‌هاي رهبري با ضريب 0/348 بر مكانيزم ارتباطي تأثير معناداري دارد. همچنين نتايج نشان داد كه مكانيزم ارتباطي با ضريب 0/044 در مسير سبك‌هاي رهبري و رشد خلاقيت كاركنان و با ضريب 0/034 در مسير رفتار بازخوردي بر رشد خلاقيت كاركنان توانست ميانجي‌گري و تأثير معناداري را ايجاد نمايد.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست آمده از تحقيق سبك‌هاي رهبري و رفتار بازخوردي بر رشد خلاقيت كاركنان با نقش ميانجي مكانيزم ارتباطي تأثير معناداري دارد. مديران سازمان‌ها بايستي از عوامل ذكر شده در جهت رشد خلاقيت كاركنان خود، استفاده نمايند.