تأثير ابعاد تعهد سازماني بر دلبستگي شغلي پرستاران در محيط‌هاي آموزش باليني

زمينه و هدف: تعهد سازماني پرستاران به عنوان يكي از مهم‌ترين جنبه‌هاي كاركنان بيمارستان تحت تأثير عوامل زيادي از جمله دلبستگي شغلي است كه باعث ايجاد احساس انگيزه و تعهد در آن‌ها و افزايش كيفيت خدمات مي‌شود. در اين پژوهش به بررسي ارتباط بين تعهد سازماني و دلبستگي شغلي در پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي آموزشي منتخب دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد در سال 1401 پرداخته شده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي و تحليلي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه پرستاران بيمارستان شهيد صدوقي يزد بود كه بر اساس فرمول كوكران 298 نفر مورد بررسي قرار گرفتند. گردآوري داده‌ها با پرسشنامه‌هاي شغلي ادواردز و كيلپاتريك (1984) و تعهد سازماني آلن و مي ير (1990) انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون مجذور كاي و با نرم افزار SPSS نسخه 21 و همچنين نرم افزار معادلات ساختاري ليزرل تجزيه‌وتحليل شدند.نتايج: %43.17 پرستاران از شغل خود راضي بودند و %40.17 داراي تعهد سازماني بودند. يافته‌ها نشان داد بين دلبستگي شغلي و تعهد سازماني ارتباط معني‌داري وجود داشت (P 0.001). ميانگين نمره بعد عاطفي (0.76 ± 3.75)، بعد مستمر (0.26 ±3.97)، بعد تكليفي (0.36 ± 3.65) و دلبستگي شغلي (0.93 ± 3.74) به دست آمده است.نتيجه‌گيري: با در نظر گرفتن رابطه معني‌داري مستقيم رضايت شغلي پرستاران با فعاليت سازماني و ارتباط مستقيم بين آن‌ها، مديران بايد به عوامل مؤثر بر رضايت شغلي توجه داشته باشند زيرا رضايت شغلي مسئوليت‌پذيري كاركنان را افزايش مي‌دهد.