جواز تمتع از زوجه صغيره: خوانشي انتقادي

يكي از چالش‌هاي ساحت فقه و حقوق در روزگار كنوني مباحث مربوط به حوزه زنان است. از جمله اين چالشها نكاح صغيره و مسائل ناظر به آن همچون جواز يا عدم جواز استمتاع از زوجه نابالغ است كه به دليل پيوند با حقوق كودك، اهميتي مضاعف مي‌يابد. رويكردهاي انتقادي با به چالش كشيدن بديهيات مفروض در رويكرد فقه سنتي مانند جواز استمتاع از زوجه صغيره، درپي بازخواني و كارآمدسازي تفكر فقهي-اجتهادي در دنياي معاصر هستند. اين جستار از طريق بازانديشي در ادله، با چالش در نظريه مشهور فقهي درخصوص جواز استمتاع از زوجه صغيره، تمسّك به اصل اباحه را در اين قضيه فاقد وجاهت دانسته و با توجه به قبح اخلاقي و عقلي اين عمل، اطلاق ادله درخصوص جواز استمتاع از زوجه را داراي انصراف موضوعي از صغيره تلقي كرده و معتقد است مي‌توان با بازخواني در دستگاه معرفتي دين و توجه به غايات شريعت مانع سوءتفاهمات نسبت به احكام شرع شد. هم‌چنان‌كه برخي اصول عقلاني نيز چون حريت زن، عقلانيت، معاشرت به معروف و حاكميت قواعدي هم‌چون عدالت، مصلحت، حرمت ايذاء، نفي ضرر و... بر كليه احكام حوزه خانواده بيانگر رويكرد كرامت‌مدار دين در اين خصوص مي‌باشد.