تجربه زيسته دختران مجرد ساكن تهران در فضاهاي اجتماعي

در دنياي امروز تمام كنشگران اجتماعي از جمله زنان فضاهاي مختلف اجتماعي را تجربه مي‌كنند. فضاهايي از قبيل دانشگاه، محل كار، خيابان و غيره. در هر يك از اين فضاها روابط اجتماعي خاصي جريان دارد. در اينجا روابط اجتماعي از منظر روابط قدرت نگريسته شده است. در اين مقاله ابتدا شرحي مختصر از انواع قدرت، مفهوم مقاومت و مفاهيم بديل آن را ارائه كرده‌ايم. سپس با رويكرد هرمنوتيك تفسيري و از طريق مصاحبۀ روايي با 20 دختر مجرد ساكن تهران، تجربۀ زيستۀ آن‌ها در مواجهه با انواع قدرت را تحليل كرده‌ايم. ميدان‌هايي كه اعمال قدرت در آن‌ها را بررسي كرديم خانواده، دانشگاه، محل كار و فضاي عمومي بود. يافته‌ها حاكي از سه نوع مواجهه با روابط نابرابر قدرت است: پذيرش قدرت، احساس بي‌قدرتي و مقاومت. بيشترين تجربه در بين اين سه نوع مواجهه، تجربۀ بي‌قدرتي بود. نتايج نشان دادند مفهوم مقاومت به تنهايي براي تحليل مواجهه با قدرت به شدت ناكافي است. همچنين، بر اساس يافته‌ها مي‌توان گفت سوژه‌ها هويت‌هاي يكپارچه ندارند و بر اساس تفسيرشان از موقعيت مي‌توانند سوژۀ پذيرا، بي‌قدرت يا مقاوم باشند.