كاربرد راديوميكس در پرتو درماني، چالش ‌هاي آن و چشم‌ اندازهاي پيشِ‌رو

سابقه و هدف: درمان اختصاصي هر بيمار بر پايه داده ‌هاي باليني‌‌اش، از دورنماهاي پزشكي آينده است. بكارگيري روش ‌هاي داده ‌كاوي و يادگيري ماشين با علوم رايانه در استخراج ويژگي‌هاي كمّي تصوير براي بهبود فرآيند تشخيص، پيش ‌آگهي، پيش ‌بيني و پاسخ به درمان سرطان‌ها با واژه راديوميكس شناخته مي‌شود. در اين مقاله به بررسي گردش ‌كار، يافته ‌هاي به دست آمده، چالش‌ هاي پيشِ‌رو و نقش راديوميكس به سوي پزشكي دقيق و درمان شخصي، ‌پرداخته مي‌شود. مواد و روش ها: در اين مطالعه مروري، نمايه ‌هاي شناخته شده‌ ISC، web of science، Google Scholar، Scopus،PubMed  بدون كرانه زماني و با واژه ‌هاي كليدي راديوميكس، پرتو درماني، سرطان و تصويربرداري كمّي جستجو و نوشتار وابسته گردآوري گرديد.يافته‌ها: راديوميكس آميزه‌اي از تشخيص روزمره به كمك رايانه، روش ‌هاي يادگيري ماشين، عميق و مهارت ‌هاي انساني است كه مي ‌توان آن را براي توصيف كمّي فنوتيپ‌ هاي توده ‌هاي سرطاني به كار برد. گردآوري و پيش‌ پردازش تصوير، قطعه‌ بندي توده، استخراج ويژگي ‌ها، پردازش و الگوسازي، چند گام بنيادي فرآيند راديوميكس هستند. برش ‌نگاري رايانه‌اي (CT)، تصويربرداري تشديد مغناطيسي (MRI) و برش ‌نگاري گسيل پوزيترون (PET) و روش ‌هاي فرا صوت (US)، تصويرهاي به كارگيري شده مي ‌باشند.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه پيش نياز اجراي بالينيِ راديوميكس از بين بردن نارسايي ‌هايي همانند، وابستگي ويژگي ‌ها به پارامترهاي تصويربرداري، تكرار ناپذيري ويژگي ‌ها مي باشد. بنابراين ‌بايستي روش فراگيري پايه ‌گذاري شود و الگو هايي پايدار و بازتوليد شونده‌اي درست شوند تا راديوميكس را به عنوان يك ابزار پيش ‌آگهي باليني بپذيرند.