نقش مهارت‌هاي ارتباطي پزشك و بيمار در پيشگويي پيروي درمان

سابقه و هدف: ميزان تبعيت بيماران از دستورات پزشكي و دارويي از عوامل مهم تاثيرگذار بر اثربخشي درمان‌هاي طبي است. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين مهارت‌هاي ارتباطي پزشك و بيمار با ميزان تبعيت از دستورات دارويي پس از ترخيص از بيمارستان مي‌باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 284 نفر از بيماران بستري در بخش‌هاي جراحي و اورولوژي بيمارستان شهيد بهشتي شهرستان بابل، كه حداقل 48 ساعت از زمان بستري آنها گذشته بود، انجام شد. بيماران دو پرسشنامه مهارت ارتباطي پزشك- بيمار (دامنه 70-21) و مهارت‌هاي ارتباطي Burton (دامنه 90-18) را در بيمارستان تكميل كردند. سپس دو هفته بعد از ترخيص، بيماران دو پرسشنامه پيروي عمومي و مقياس پيروي دارويي Morisky را به صورت الكترونيك و يا تلفني پاسخ دادند و نتايج مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران شركت كننده 18/20±50/65 سال و نمره پيروي كلي از دستورات پزشكي 5/77±24/26 (دامنه 30-7) و پيروي دارويي 2/91±8/54 (دامنه 11-1) بود. 222 نفر از بيماران (%78/2) پيروي بالايي از دستورات پزشكي داشتند. آناليز رگرسيون گام به گام نشان داد كه مهارت‌هاي ارتباطي پزشكان عامل مثبت پيروي دارويي (p 0.001, ß=0.336) و پيروي از دستورات پزشكي (p 0.001, ß=0.331) بود. همچنين مهارت‌هاي ارتباطي بيماران نيز بر پيروي دارويي(p=0.01, ß=0.137) و پيروي كلي از دستورات پزشكي (p 0.001, ß=0.205) تاثير مثبت داشت. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه مهارت ارتباطي پزشكان و بيماران، پيشگويي كننده مثبت پيروي از دستورات پزشكي و دارويي پس از ترخيص از بيمارستان است.