تحليل نتايج برنامه خطرسنجي بيماري ‌هاي قلبي و عروقي

سابقه و هدف: خطرسنجي يكي از مهم‌ ترين راهكارها در تخمين ميزان احتمال ابتلا به بيماري‌ هاي قلبي و عروقي و كنترل عوامل خطر ابتلا است. در ايران، نيمي از كل موارد مرگ و 79% موارد مرگ ناشي از بيماري‌ هاي غير واگير به بيماري‌ هاي قلبي عروقي نسبت داده مي‌شود. اين پژوهش با هدف تحليل نتايج برنامه خطرسنجي بيماري قلبي و عروقي در استان مازندران انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي در سال 1398 بر روي 600 نفر از مراجعين به مراكز جامع سلامت دو شهرستان نور و محمودآباد در استان مازندران انجام شد. ابزار گردآوري داده ‌ها يك چك ‌ليست شامل عوامل خطر مورد بررسي در سامانه سيب بود. آماره‌ هاي توصيفي نظير ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد و همچنين آزمون ‌هاي آماري تحليلي نظير كاي ‌دو، رگرسيون و آناليز واريانس با استفاده از نرم ‌افزارSPSS نسخه 19 استفاده شد. يافته ها: شيوع عوامل خطر بيماري ‌هاي قلبي و عروقي شامل سابقه ابتلا به ديابت، سابقه ابتلا به فشارخون بالا، چاقي، كلسترول بالاي خون، سابقه خانوادگي ديابت و بيماري ‌هاي قلبي به ترتيب برابر 36/5%، 45/5%، 42/3%، 34/8%، 23/5% و 10% بود. چهار متغير سن، سابقه ابتلا به ديابت و فشار خون بالا و سطح كلسترول خون به طور معني ‌داري با سطح خطر ده ‌ساله ابتلا به بيماري قلبي و عروقي ارتباط داشتند. با افزايش يك سال سن، سطح خطر ده‌ ساله به ميزان 15% (0/001 p)، در افراد با سابقه ابتلا به ديابت 7 برابر (0/001 p) و در افراد با سابقه ابتلا به فشارخون بالا نسبت به ساير افراد 83% افزايش يافت (0/022=p). نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه در استان مازندران، چهار متغير سن، سابقه ابتلا به ديابت و فشار خون بالا و سطح كلسترول از شايعترين عواملي مي باشند كه با سطح خطر ده ساله ابتلا به بيماري هاي قلبي عروقي ارتباط دارند.