• شماره ركورد
    1373169
  • عنوان مقاله

    بررسي تطبيقي نت‌نگاري نوين در آثار آهنگسازان معاصر (مطالعه موردي: بانشي، كهكشان مارپيچ، اتود 2 فريمن، كنتاكت، 8 37 ، طلسم باران)

  • پديد آورندگان

    تحريري ، مجيد دانشگاه هنر - دانشكده موسيقي , چنگايي ، حامد دانشگاه‌ هنر - دانشكده موسيقي

  • از صفحه
    39
  • تا صفحه
    78
  • كليدواژه
    نت‌نگاري , نت‌نويسي گرافيكي , آهنگسازان معاصر , موسيقي مدرن , موسيقي نو
  • چكيده فارسي
    نت نويسي در موسيقي يك مساله هميشگي و همواره در حال تكامل بوده است، چراكه در بسياري از موارد نت يك اثر، نسخه‌برداري نسبتا ناقص از وجوه بي‌شمار آن اثر است. در قرن گذشته با پيشرفت تحقيقات و نوآوري‌هاي موسيقي، سامانه‌هاي نت‌نگاري جديد نيز افزايش مي‌يافت و استانداردهايي هرچند نسبي براي اين مهم گردآوري مي‌شد. در كشاكش اين تحولات گسترده، در نت‌نگاري مسئله‌اي بسيار مهم وجود داشت و آن اينكه، چه ميزان از اين تغييرات ضرورت داشته‌اند و نت‌نگاري مرسوم كلاسيك در چه بخش‌هايي در برآورده كردن ايده‌هاي آهنگسازان معاصر عاجز بوده است. در اين پژوهش به عنوان نمونه شش اثر به سبب تفاوت‌هاي ساختاري در نت‌نگاري، انتخاب و از منظر نت‌نگاري و علائم نوشتاري بررسي شد و در ادامه تشابهات و تفاوت‌هاي نت‌نگاري اين آثار با هم مقايسه گرديد. همچنين دلايل انتخاب نت‌نگاري نوين در هر كدام از شش اثر و محدوديت‌هاي استفاده از نت‌نگاري مرسوم كلاسيك در نوشتن هر كدام از آن‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. روش كلي اين مقاله به صورت تحليلي است. گردآوري اطلاعات بر اساس مطالعات كتابخانه‌اي و با استفاده از آثار آهنگسازان، كتاب‌ها و مقالات زبان اصلي، مصاحبه‌ها و منابع اينترنتي مي‌باشد. با توجه به بررسي‌هاي صورت گرفته در اين پژوهش به نظر مي‌رسد كه نت نويسي به شيوه‌ي مرسوم كلاسيك در ارائه كليات قطعات مورد استفاده بوده است، اما در ارائه‌ي جزيياتي كه برآمده از خلاقيت آهنگسازان است داراي محدوديت‌هايي مي‌باشد. آنجا كه كاول و كرامب راه به درون جعبه‌ي پيانو مي‌برند، اشتوكهاوزن اصوات الكترونيكي را روي كاغذ ترسيم مي‌كند يا يك بانگوي برعكس كه داخل آن تعدادي لوبياست را به كار مي‌برد، كيج جاي آرشه در شروع و پايان مارتلاتو يا مسير سُرخوردن روي يك نواك را مشخص مي‌كند، تاكميتسو سيگنال‌هايي را براي هماهنگي نوازنده‌ها در نظر مي‌گيرد و پندرسكي صداي پشت خرك را فرا مي‌خواند. اين‌ها همه و همه جزيياتي است كه در نت‌نگاري مرسوم كلاسيك براي آن تدبيري انديشيده نشده است و اين همان محدوديت‌هاي اين نوع نوشتار موسيقي است. بدليل وجود همين محدوديت‌ها نمي‌توان اين آثار را كاملا به شيوه‌ي مرسوم كلاسيك نت‌نگاري كرد و آهنگسازان ناگزير به استفاده از ايده‌هاي نوآورانه در نوشتار اين قطعات بوده‌اند.
  • عنوان نشريه
    نامه هنرهاي نمايشي و موسيقي
  • عنوان نشريه
    نامه هنرهاي نمايشي و موسيقي