كاركرد عناصر تجسمي در فضاسازي فيلم‌هاي سينمايي موردپژوهي هتل بزرگ بوداپست

قاب‌بندي و تركيب‌بندي از مباحثي به شمار مي‌آيد كه در زيبايي شناسي تصوير داراي اهميت فراواني است. قاب سينمايي ارزش بسيار چشمگيري دارد چراكه تصوير را براي ما تعريف مي‌كند. در سينما و هنرهاي تجسمي، تصوير از اساسي‎ترين عوامل محسوب شده و در شكل‌دهي به كيفيت ساختاري يك اثر هُنري نقش بارز توجه‌اي را داراست. آنچه بر پرده سينما مشاهده مي‌شود مجموعه‌اي از تصاوير است، بدين‌سان در آغاز بايد به ماهيت تصوير و ابعاد آن بپردازيم. سينما براي شكل‌گيري تصوير به عناصر بصري نياز دارد و زيبايي هر تصوير به‌طور مستقيم به استفاده مناسب و آگاهانه از اجزاي تشكيل‌دهنده آن وابسته است. عناصر بصري مانند خط، شكل، بافت و غيره مي‌توانند زيبايي ديداري و ساختار بصري فيلم را تحت‌تأثير قرار دهند. فيلم‌سازان آگاهانه از ويژگي‌هاي عيني اين عناصر كه ساختاري به‌هم‌پيوسته دارند، براي خلق معنا، پيشبرد داستان و انتقال احساسات استفاده مي‌كنند. كاربرد اين عناصر تجسمي در قاب‌بندي و تركيب‌بندي به دلايل خاصي تأثير بيشتري بر مخاطب گذاشته و او را براي مدت طولاني‌تري درگير فيلم مي‌كند و از طريق آن‌ها در فيلم مي‌توان معناي عميق‌تري را بدون نياز به گفتن آنچه در جريان است به مخاطب منتقل كرد. ازسوي‌ديگر، نماي يك فيلم در يك مفهوم مثل بوم نقاش است و مي‌بايست طوري پُر شود كه بيننده را به ديدن چيزهاي خاصي و نديدن چيزهاي ديگر وا‌دارد. پژوهش حاضر با درك چنين پنداشتي انجام شده است. روش پژوهش كيفي با رويكردي تحليلي توصيفي، با هدفي بنيادين و براساس مطالعات و جمع‌آوري اطلاعات از منابع كتابخانه‌اي و آرشيوهاي صوتي و تصويري است. مسأله اصلي آن واكاوي عناصري است كه در زيباشناسي تركيب‌بندي و قاب‌بندي مؤثر هستند. ازاين‌رو در اين پژوهش، ابتدا به عناصر بصري تصوير مي‌پردازيم، و سپس جهت آشكارسازي مسأله‌ي پژوهش، فيلم «هتل بزرگ بوداپست» به‌عنوان مورد مطالعاتي انتخاب ‌شده و براساس مباني نظري ارايه‌شده، مداقه و تحليل شده است.