شناسايي تعارض كاربري‌ها بر مبناي مدل تناسب اراضي در مجموعه شهري مشهد

هنگامي ‌كه نيازهاي چندگانه چندين كاربري زمين در فضا همپوشاني داشته باشند و نتوان آن‌ها را هماهنگ كرد، احتمال ايجاد تعارض اراضي وجود دارد. توسعه شهرنشيني در محدوده مجموعه شهري مشهد فضاهاي زيست‌محيطي با كيفيت را اشغال كرده و منجر به تكه‌تكه شدن اراضي كشاورزي و زيست‌محيطي و كاهش كيفيت آن‌ها شده است. شناسايي و حل تعارضات كاربري زمين‌براي استفاده منطقي از منابع زمين و دستيابي به پايداري ضروري است. اين پژوهش به بررسي تعارضات اراضي از منظر تناسب كاربري پرداخته است. بدين منظور تناسب اراضي با استفاده از روش تحليل ارزيابي چندمعياره با استفاده از شاخص‌هاي طبيعي، مكاني، برنامه‌ريزي و منابع آبي براي سه كاربري كشاورزي، اكولوژيكي و مسكوني در سه‌طبقه زياد، متوسط و كم ارزيابي‌شده و بر اساس تركيب تناسب سه كاربري با استفاده از مدل پيشنهادي، شدت تعارضات در سه‌طبقه و نوع تعارضات در دوازده طبقه تشخيص داده‌شده است. در ادامه احتمال تغييرات اراضي با توجه به نوع و شدت هر تعارض بيان‌شده است. در مجموع نتايج نشان مي‌دهد: درصد مساحت اراضي با تناسب بالاي اكولوژيكي نسبت به دو كاربري ديگر كمتر بوده است، همچنين تناسب اراضي اكولوژيك از مركز محدوده به سمت پيرامون با افزايش ارتفاع بيشتر شده و تناسب اراضي براي كاربري مسكوني با دور شدن از شهرها و جاده‌ها كاهش پيدا مي‌كند، بيشترين درصد اراضي مجموعه شهري مشهد در معرض تعارض بالقوه و با شدت متوسط تعارض قرار دارد، بيشترين نوع تعارضات مربوط به دو نوع تعارض شديد و متوسط اراضي كشاورزي و مسكوني بوده است.