توسعه‌هاي كالبدي مختلف و عوامل موثر بر رفتار سفر در سه محله كلان‌شهر تهران

هدف پژوهش حاضر شناسايي معيارهايي است كه به دليل تفاوت‌هاي توسعه‌هاي مختلف كالبدي بر رفتار سفر تأثير مي‌گذارند. جهت دستيابي به اين مهم، ۲۷۱ پرسشنامه از سه محله منيريه، كوي بيمه و كوي گلستان به‌عنوان محدوده‌هاي موردمطالعه در بافت قديم، مياني و جديد در شهر تهران جمع‌آوري شد. عوامل موثر بر رفتار سفر با استفاده از روش كمي ِتحليل عاملي اكتشافي استخراج و در تحليل رگرسيون جهت يافتن عوامل موثر بر رفتار سفر به تفكيك مدهاي سفر، استفاده شد. از آزمونِ ANOVA يك‌طرفه جهت تحليل تفاوت معناداريِ ميان توسعه‌هاي كالبدي مختلف ازلحاظ رفتار سفر و عوامل موثر بر آن و آزمونِ Dunnett’s T3 براي مشخص كردن اينكه كدام محدوده متفاوت از ديگر محدوده‌هاي مطالعاتي است، استفاده شد. درنهايت با مقايسه نتايج تحليل رگرسيون و آزمون ANOVA، پنج عامل وابستگي و دوستدار اتومبيل شخصي، تنوع و تراكم خرده‌فروشي‌ها، تراكم و دسترسي به واحدهاي آموزشي و پارك، دسترسي به مراكز درماني و خدماتي، مالكيت خودرو به‌عنوان عوامل موثر بر رفتار سفر كه به دليل تفاوت در توسعه‌هاي كالبدي بر رفتار سفر تأثير مي‌گذارند و عوامل نزديكي به ايستگاه حمل‌ونقل عمومي، ترجيحات قابليت دسترسي در انتخاب محل سكونت، دوستدار مدهاي غير اتومبيل شخصي، داراي گواهينامه، تعداد فرزندان زير 5 سال و سن به‌عنوان معيارهايي كه فارغ از نوع توسعه كالبدي با رفتار سفر ارتباط دارند در سه محله با توسعه‌هاي كالبدي متفاوت مشخص شد. تمايز ميان اين دو دسته در برنامه‌ريزي و طراحي توسعه‌هاي كالبدي (محلات) براي كاهش مد سفر با اتومبيل شخصي و افزايش ديگر مدهاي سفر نقش بسزايي دارد