ارزيابي عوامل موثر بر ميزان وابستگي شهروندان به خودروي شخصي مطالعه موردي: شهر رشت

در سال‌هاي اخير با توجه به رشد فزاينده جمعيت شهرها و به طبع آن افزايش نرخ مالكيت خودرو، وابستگي شهروندان به خودروي شخصي تشديد يافته است كه همين امر موجب ازدحام و ترافيك سرسام‌آور در مراكز شهري و از همه مهم‌تر، موجب افزايش آلاينده‌هاي زيست‌محيطي در شهرها و درنتيجه تبديل به يك تهديد براي سلامتي شهروندان شده است. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف كاربردي مي‌باشد. جهت بررسي و ارزيابي تأثير عوامل مختلف بر وابستگي شهروندان به خودرو، پرسشنامه‌اي طراحي گرديد و اطلاعات به‌دست‌آمده از پرسشنامه‌ها توسط نرم‌افزار SPSS مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفت. سپس با استفاده از آزمون‌هاي دوجمله‌اي، همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون خطي گام‌به‌گام به تجزيه‌وتحليل يافته‌ها پرداخته‌شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل ساكنين رشت كه هر خانواده حداقل صاحب يك خودروي مي‌باشند، است. در اين پژوهش مجموعاً 405 پرسشنامه توسط ساكنين رشت، به‌صورت آنلاين تكميل گرديد. با توجه به نتايج حاصل‌شده شاخص پاندمي كرونا با ميانگين 94/3 بالاترين ميانگين را در بين شاخص‌ها به خود اختصاص داده است و پس‌ازآن شاخص ارتباط و دسترسي با كسب ميانگين 64/3، در جايگاه دوم قرار دارد اما شاخص حمل‌ونقل عمومي با كسب ميانگين 49/2، پايين‌ترين ميانگين را در بين تمامي شاخص‌ها به خود اختصاص داده است. درنهايت نتايج اين پژوهش نشان داد كه به ترتيب سه شاخص پاندمي كرونا، نگرش زيست‌محيطي و سلامتي شهروندان و سبك زندگي و تمايلات بيشترين اثرگذاري را بر وابستگي به خودروي شهروندان دارند.