بررسي و ارزيابي مطلوبيت فضاهاي شهري در راستاي رضايت‌مندي رواني جامعه سالمندان مطالعه موردي: خيابان ملت شهركرد

با افزايش جهاني جمعيت سالمندان در چند دهه اخير، ايجاد فضاهاي مطلوب شهري براي خدمات رساني به آنها چالشي مشترك براي برنامه ريزان و سياست‌گذاران تمام جوامع ايحاد كرده است. در كشور ما هم با توجه به افزايش نرخ سالمندي و هشدارهاي صاحب نظران در ارتباط با وقوع بحران سالمندي در آينده نزديك، ضرورت ايجاد فضاهاي عمومي مناسب براي اين گروه از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. در همين راستا، پژوهش حاضر ميزان مطلوبيت فضاهاي عمومي شهري در ارتباط با نيازهاي جامعه سالمندان در خيابان ملت شهر شهركرد را با بهره گيري از رويكرد خيابان هاي دوستدار سالمند مورد مطالعه قرار داده و سپس به بررسي نقش آن در ايجاد حس رضايتمندي پرداخته است. نوع تحقيق كاربردي و روش بررسي به صورت توصيفي-‌تحليلي است. جامعه آماري پژوهش سالمنداني را شامل مي شود كه به هنگام پرسشگري و حضور پژوهشگر در پياده‌روها و خيابان ملت در طول چند روز (بهار 1402)، در اين محدوده حضور داشتند كه300 نفر  از آنها به روش نمونه‌گيري اتفاقي انتخاب شدند. داده‌هاي مورد نياز از طريق مطالعه كتابخانه‌اي و تكميل پرسشنامه گردآوري شد. تحليل داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آماري همچون آزمون T تك‌نمونه‌اي، ضريب همبستگي و آزمون رگرسيون خطي چندگانه انجام گرفته است. يافته‌هاي بدست آمده نشان داد كه مقادير ميانگين بيشتر شاخص‌هاي مورد بررسي، كمتر از ميزان متوسط است. همچنين بين مولفه هاي خيابان هاي دوستدار سالمند و حس رضايتمندي رابطه مثبت وجود دارد. به علاوه، مؤلفه ايمني و قابليت دسترسي بيشترين تأثير را در رضايتمندي رواني جامعه سالمندان دارند. به طور كلي نتايج نشان مي‌دهد كه خيابان ملت شهركرد در ايجاد حس رضايتمدي جامعه سالمندان موفق عمل نكرده و نتوانسته فضايي دلپذير و امن را براي اين گروه فراهم كند