تاثير ورود بنگاه‌هاي خصوصي در بالادستِ زنجيرۀ صنعت بر خصوصي‌سازي بنگاه‌هاي دولتي

اين پژوهش به بررسي امكان بهبود رفاه اجتماعي در نتيجۀ ورود يك بنگاه جديد خصوصي (داخلي يا خارجي) در صنعت بالادست مي‌پردازد؛ در شرايطي كه صنعت بالادستي با وجود تنها يك بنگاه دولتي، ساختاري انحصاري داشته باشد. بنگاه دولتي مي‌تواند به صورت خصوصي يا عمومي اداره شود، يعني بيشينه‏‌كنندۀ سود يا رفاه اجتماعي باشد. نتايج نشان مي‌دهد، در حالي كه در ساختار انحصاري، خصوصي‏‌سازي بنگاه دولتي سياستي ناكارامد از نظر رفاه اجتماعي است، افزايش رقابت به توجيه‎پذير شدن خصوصي‌سازي منجر مي‌شود، مشروط بر آن‎كه فناوري بنگاه تازه‎وارد داخلي در محدودۀ مشخصي نسبت به بنگاه دولتي كاراتر باشد. در صورتي كه بنگاه جديد داخلي بسيار كاراتر از بنگاه دولتي باشد يا فناوري نسبتاً مشابهي با بنگاه دولتي داشته باشد، همچنان خصوصي نمودن بنگاه دولتي سياستي غيربهينه خواهد بود. در طرف مقابل، اگر بنگاهِ تازه‎وارد خارجي باشد، خصوصي‎سازي بنگاه دولتي در شرايطي سياست بهينه خواهد بود كه بنگاه خارجي فناوري بسيار كاراتري از بنگاه دولتي داشته باشد.