ارائه مدل ارزيابي سياست‌هاي فناوري مالي در بانك ملي ايران

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل ارزيابي سياست هاي فناوري مالي در بانك ملي ايران مي‌باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، كاربردي-توسعه‌اي و از حيث شيوه اجرا، آميخته (كيفي-كمي) و از نظر ماهيت و روش، پيمايشي-مقطعي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي شامل 17 نفر از مديران با سابقه بانك‌ ملي ايران و به روش نمونه‌گيري هدفمند مي‌باشد و در بخش كمي شامل مديران و كارشناسان بانك ملي ايران كه با تحليل توان كوهن حجم نمونه 156 نفر و با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده  انتخاب شدند. گرد‌آوري داده‌ها در بخش كيفي از مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته و در بخش كمي پرسشنامه صورت گرفت. مقوله‌هاي زيربنايي پژوهش با روش گراندد تئوري شناسايي و الگوي نهايي با روش حداقل مربعات جزئي اعتبارسنجي گرديد. تحليل داده‌هاي كيفي با نرم‌افزار MAXQDA20 و بخش كمي با Smart PLS انجام شد. يافته‌هاي پژوهشي نشان داد براساس مدل پارادايمي پژوهش، ارزيابي برون‌سازماني، ارزيابي درون‌سازماني و ارزيابي ذي‌نفعان بانكي بر سياست هاي اجرايي فينتك تاثير دارند. از سوي ديگر عملكرد بازاريابي بانك شرايط زمينه‌اي را فراهم مي‌سازد و ريسك مبتني بر فناوري نيز يك عامل مداخله‌گر است. در نهايت با راهبردهاي فناورانه و مالي مي‌توان به توسعه فينتك و بانكداري ديجيتال دست يافت. همچنين شاخص GOF برابر 0/659 بدست آمد كه نشان از برازش مدل مطلوب مي‌باشد.