واكاوي سندي و متني روايت«آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ اَلْجَنَّةَ مِنَ اَلنَّبِيِّينَ سليمان...»

بخشي از ميراث حديثي ما به زندگي، شخصيت و سيرهٔ انبياي الهي مربوط مي‌شود. ازجملهٔ اين روايات، حديث «آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ اَلْجَنَّةَ مِنَ اَلنَّبِيِّينَ سُلَيْمَانُ‌بْنُ‌دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ ذَلِكَ لِمَا أُعْطِيَ فِي اَلدُّنْيَا» است. بنابر ظاهر اين روايت، حضرت سليمان(ع) به‌سبب موهبتي كه در دنيا به وي عطا شده بود، از ميان پيامبران الهي آخرين فردي است كه وارد بهشت مي‌شود.طي جست‌وجو در منابع حديثي، تنها دو روايت با اين مضمون در كتب روايي شيعه و سه مورد در كتب روايي اهل‌سنت با اختلاف نسخه به چشم خورده است. اين روايات نيازمند واكاوي سندي و متني است. در خصوص مضمون روايت اين پرسش مطرح است كه باتوجه‌به عظمت، عصمت و برگزيدگي انبياي الهي، چگونه ملك سليمان كه از ويژگي خاص نبوت اوست، زمينه‌ساز تأخير ورود اين پيامبر الهي به بهشت مي‌شود؟ بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه اين روايات به‌لحاظ سندي فاقد اعتبار و به‌لحاظ دلالت متن با متون قرآني و حديثي موجود در اين زمينه ناسازگار است.