بررسي تحليلي نوسانات و سرريز بازدهي صندوق‌هاي خطرپذير قابل معامله در بورس تهران

هدف: سرمايه‌گذاري خطرپذير يك مدل سرمايه‌گذاري براي راه‌اندازي كسب‌وكارهاي نوپا نظير استارت‌آپ‌ها و شركت‌هاي كوچك با پتانسيل رشد بلندمدت است و صندوق‌هاي خطرپذير از زمان تشكيل ايده تا انتهاي پروژه، منابع مالي آن را تأمين مي‌كنند. همان‎طور كه از نام اين نوع صندوق‌ها مشخص است جسارت و ريسك‎پذيري بالايي براي شروع و سرمايه‎گذاري در آن‌ها نياز است كه هدف اين پژوهش نيز بررسي نوسانات و سرريز بازدهي بين اين صندوق‌ها و شاخص الگوي آن (شاخص كل) است. روش‌شناسي پژوهش: اين پژوهش از داده‎هاي سري زماني پنج صندوق قابل‌معامله خطرپذير و بازده شاخص در بين سال‎هاي 1397 الي 1401 استفاده كرده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‎ها از مدل‌هاي‌ ناهمساني از جمله مدل‎هاي ناهمساني شرطي خودرگرسيوني تعميم‌يافته و ناهمساني شرطي خودرگرسيوني تعميم‎يافته نمايي استفاده شده است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‎دهد كه تمامي صندوق‌هاي قابل‌معامله داراي سرريز بازدهي از طرف شاخص الگو به بازدهي صندوق‌هاي‌ قابل‌معامله هستند. علاوه بر اين، بازدهي صندوق‌هاي قابل‌معامله و شاخص الگو داراي پايداري در نوسان هستند و وجود نوسان نامتقارن نشان مي‌دهد كه در خبر منفي در مقايسه با يك خبر مثبت تأثير بيشتري بر نوسان دارد. اصالت / ارزش‌افزوده علمي: نتايج اين پژوهش مي‎تواند به مديران و سرمايه‎گذاران صندوق‎هاي خطرپذير ديدگاه نويني جهت ارزيابي عملكرد و ريسك اين صندوق‎ها با درنظرگرفتن اخبار مثبت و منفي با استفاده از مدل‎هاي نوساني ارائه دهد.