آيندۀ آيين دادرسي كيفري ايران پس از تصويب «لايحۀ تشكيل پليس ويژۀ اطفال و نوجوانان»

در قانون آيين دادرسي كيفري 1392، براي نخستين بار افتراقي‌سازي پليس ويژه اطفال و نوجوانان از طريق مادۀ 31 و تدوين قانون نويني در اين زمينه مورد توجه قرار گرفته است. با تصويب اين قانون، تحولات گسترده‌اي در آيين دادرسي كيفري اطفال و نوجوانان پديد مي‌آيد. شماري از اين تحولات به ساختار عدالت كيفري ناظر است. بر اين اساس، بخشي ويژه از پليس با كارگزاران آموزش‌ديده براي برخورد با اطفال و نوجوانان بزهكار تأسيس مي‌شود. پهنه عدالت ترميمي با پيش‌بيني نشست‌هاي خانوادگي براي اين بزهكاران توسعه پيدا مي‌كند و آيين رسيدگي به بزهكاري آن‌ها از طريق لايحه تشكيل پليس ويژه اطفال و نوجوانان دگرگون مي‌شود. افتراقي‌سازي در چگونگي «تحت نظر قرار دادن اطفال و نوجوانان بزهكار» و لزوم شناساندن حقوق اين بزهكاران در فرايند كيفري، از برجسته‌ترين تحولات در اين زمينه است. تصويب اين لايحه، نحوه ايفاي نقش پليس نسبت به اين گروه را بسيار دقيق‌تر و چارچوب‌دارتر از گذشته مي‌سازد. در اين نوشتار، آينده آيين دادرسي كيفري ايران در زمينه ساختار و وظايف پليس براي پاسخ به اطفال و نوجوانان بزهكار مورد بررسي قرار مي‌گيرد.