طراحي الگوي مديريت تلنگر در مراكز بهداشتي درماني

مديريت تلنگر فرصت‌هاي جالب‌توجه و جديدي براي بهبود بهره‌وري كاركنان از طريق تمركز و بهسازي زمينه‌سازماني فراهم مي‌آورد. از مزاياي مديريت تلنگر مي توان به اين‌كه كاركنان مجبور به ايجاد تغييرات گسترده در عادات كاري خود نيستند و به بودجه عمومي بسياركمي نياز دارد، اجباري نيست و هميشه امكان اجتناب از آن وجود دارد، اشاره كرد. فلسفه اين پژوهش تفسيري، رويكرد آن كيفي و استراتژي آن داده بنياد و مبتني بر رويكرد ظاهر شونده مي‌باشد. جامعه مورد مطالعه پرستاران بيمارستان‌هاي شهر كرمان مي‌باشند كه 15 نفر تا رسيدن به اشباع نظري با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب گرديدند. ابزار پژوهش، مصاحبه نيمه-ساختاريافته بود. تحليل داده ها با نرم‌افزار تحليل كيفي MAXQDA 2020 انجام گرديد. در نهايت مدل نهايي پژوهش با توجه به خانواده شش سي رويكرد گليزري ارائه شد. مدل مربوطه به علل، عوامل همبسته، عوامل ميانجي، اقتضائات و نتايج مقوله محوري پژوهش اشاره دارد. در نهايت اين پژوهش با ارائه الگوي مديريت تلنگر، زمينه لازم را براي فهم و شناخت اين مفهوم و بكارگيري درست آن در سازمان‌هاي بهداشتي فراهم آورده است.