فهمِ تجربه زيسته كاركنان از پيشايندهاي پديده سرايت هيجاني در دوران همه‌گيري كوويد 19

هدف از انجام اين مطالعه فهمِ تجربه زيسته كاركنان از پيشايندهاي پديده سرايت هيجاني در زمان همه‌گيري كوويد 19 در ايران است. در اين پژوهش، از روش كيفي و استراتژي پديدارشناسي براي فهم تجربيات كاركنان استفاده شد. جامعه آماري اين پژوهش را كاركنان سازمان‌هاي دولتي و عمومي شامل مي‌شود. داده‌ها ازطريق 40 مصاحبه‌ نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري شد. با تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل كلايزي، سه درون مايه اصلي و دوازده درون‌مايه فرعي به عنوان پيشايندهاي سرايت هيجاني در زمان همه‌گيري كوويد 19 از ديدگاه كاركنان شناسايي شدند. درون مايه‌هاي اصلي عبارتند از: عوامل فردي (برون‌گرايي، بدتنظيمي هيجاني، عدم ذهن آگاهي، گشودگي به تجربه، توافق‌پذيري و همدلي)، عوامل ميان‌فردي (صميميت بين افراد، تعاملات ميان‌فردي، وابستگي متقابل وظايف( و عوامل سازماني (جو احساسي در سازمان، مولفه‌هاي فرهنگ سازماني و مولفه‌هاي ساختار سازمان). يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه علاوه بر مفاهيم نرم با سبقه روان‌شناختي مثل برون‌گرايي و گشودگي به تجربه، مفاهيم سختي نظير مولفه‌هاي ساختاري نيز در شكل‌گيري پديده سرايت هيجاني در سازمان نقش دارند. فهم پيشايندهاي سرايت هيجاني در سازمان، به مديران كمك مي‌كند تا راهبردهاي مناسبي را براي مديريت هيجانات در محيط كار اتخاذ كنند.