نقض قراردادهاي منحصربه‌فرد و هويت‌زدايي شغلي و سازماني: نقش تعديلگر شهرت ادراك‌شده از حرفه و مرحله كارراهه شغلي

سويه مثبت مفهوم هويت در كار و سازمان، تحت عنوان‌ «هويت‌يابي شغلي/ سازماني» مورد مطالعه پژوهشگران داخلي و خارجي قرار گرفته است. آنچه در اين رابطه كمتر مورد پژوهش قرار گرفته، سويه منفي اين مفهوم تحت عنوان «هويت‌زدايي شغلي/ سازماني» است. هدف اين مقاله بررسي تأثيرِ نقضِ قراردادهاي منحصربه‌فرد بر هويت‌زدايي شغلي و هويت‌زدايي سازماني است. در اين رابطه، نقش ميانجي حمايت سازماني ادراك شده، و نقش تعديلگرِ شهرت ادراك شده از حرفه و مرحله كارراهه شغلي سنجيده شد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري، كاركنان چهار شركت‌ فناوري مالي (فين‌تك) بودند و حداقل نمونه آماري به تعداد 293 نفر بر اساس آزمون‌هاي مورد استفاده و نرم‌افزار G-Power انتخاب شد. داده‌ها با روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و رويكرد حداقل مربعات جزئي با نرم‌افزار Smart-PLS3 تحليل شدند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد، نقضِ قراردادهاي منحصربه‌فرد بر هويت‌گريزي سازماني اثرگذار است، اما رابطه مستقيم آن با هويت‌گريزي شغلي تأييد نشد. در عين حال، نقضِ قراردادهاي منحصربه‌فرد از طريق متغير ميانجي حمايت سازماني ادراك شده بر هر دو متغير هويت‌زدايي شغلي و سازماني اثرگذار بود. شهرت ادراك شده از حرفه به عنوان متغير تعديلگر در رابطه ميان نقضِ قراردادهاي منحصربه‌فرد و هويت‌زدايي شغلي اثرگذار نبود، اما مرحله كارراهه‌شغلي تأثير تعديلگري معناداري در رابطه ميان نقضِ قراردادهاي منحصربه‌فرد و هويت‌زدايي سازماني داشت. مطالعه حاضر كمك مي‌كند مديران سازمان در سياستگذاري‌هاي خود با درك كاملتري از مفهوم هويت و پيوستارِ «هويت‌يابي- هويت‌گريزي»، به امكان‌هاي ايجاد كننده يا تعديل‌كننده هويت‌زدايي، هم در زمينه شغل و هم در ساحت سازمان توجه بيشتري معطوف دارند.