شناسايي و تبيين انواع رفتارهاي توانمند ساز رهبران با روش دلفي فازي

امروزه يكي از مهم‌ترين مؤلفه‌هاي توسعه سازمان‌ها، نيروي انساني و توانمندسازي آن‌هاست و رهبران با به كار گرفتن رفتارهاي توانمندساز مي‌توانند زمينه رشد و پيشرفت سازمان و دستيابي به عملكرد مطلوب سازماني را فراهم آورند. با توجه به اهميت اين موضوع پژوهش حاضر باهدف شناسايي و تبيين انواع رفتارهاي توانمندساز رهبران انجام پذيرفت. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي، از حيث ماهيت و روش، تركيبي با رويكرد متوالي اكتشافي است كه در فاز كيفي از روش تحليل محتوا و در فاز كمي از روش پيمايش بهره گرفته است. مشاركت‌كنندگان پژوهش در بخش كيفي تحقيق، اساتيد دانشگاه و مديران سازمان‌هاي دولتي هستند كه تعداد 30 نفر از آن‌ها بر اساس اصل كفايت نظري و با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. در بخش كيفي پژوهش، ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه‌ ساختاريافته است كه روايي و پايايي آن با استفاده از ضريب CVR و آزمون درون كدگذار و ميان كدگذار تائيد شد. هم‌چنين مشاركت‌كنندگان پژوهش در بخش كمي اساتيد دانشگاه و مديران سازمان‌هاي دولتي هستند كه پرسشنامه خبره توسط 30 نفر از آن‌ها پاسخ داده شد. لذا ابزار گردآوري داده در بخش كمي پرسشنامه است كه روايي و پايايي آن با استفاده از روايي محتوا و آزمون مجدد تائيد شد. در اين پژوهش براي تحليل داده‌ها در بخش كيفي از روش تحليل محتوا و نرم‌افزار Atlas.ti و در بخش كمي از روش Delphi fuzzy استفاده شد. نتايج پژوهش مشتمل بر شناسايي انواع رفتارهاي توانمندساز رهبران است كه درنهايت20 نوع از انواع رفتارهاي توانمندساز شناسايي شدند كه از ميان آن‌ها، تقسيم قدرت و تمركززدايي، تفويض اختيار و استقلال، مديريت استعداد آينده محور، مربي‌گري و مرشدي، يادگيري مؤثر و تيم سازي در سازمان به‌عنوان مهم‌ترين رفتارهاي توانمندساز رهبران مشخص شدند.