بهبود ترك‌پذيري در پوشش‌هاي تبديلي بر پايه عناصر خاكي كمياب

محافظت در برابر خوردگي فلزات، سال‌‌‌ها دغدغه‌‌‌ي پژوهشگران بوده است. در نتيجه براي گسترش كاربرد فلزات، از روش‌‌‌هاي گوناگوني براي افزايش مقاومت به خوردگي آن‌‌‌ها استفاده مي‌‌‌شود. در اين پژوهش، از ميان فناوري‌‌‌هاي اصلاح سطحي، پوشش‌‌‌هاي تبديلي به دليل تشكيل رسوب يكنواخت بر روي سطح فلز، بهبود چسبندگي لايه‌‌‌ي اعمالي بعدي، كاربري آسان و به‌‌‌صرفه بودن، بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. همچنين اين پوشش‌‌‌ها مانند يك سد فيزيكي ميان زيرلايه و محيط عمل مي‌‌‌كنند و علاوه بر محافظت در برابر خوردگي، با افزايش انرژي سطحي، چسبندگي پوشش‌‌‌آلي به زيرآيند فلزي را بهبود مي‌‌‌بخشند. در سال‌‌‌هاي اخير تلاش شده است تا با اضافه نمودن انواع افزودني‌‌‌ها، ويژگي‌‌‌هاي پوشش‌‌‌هاي تبديلي بر روي سطوح فلزي بهبود داده ‌‌‌شود. در اين راستا افزودني‌‌‌ها به صورت عناصر خاكي كمياب (به دليل سازگاري با محيط‌زيست) به پوشش تبديلي افزوده شدند تا مقاومت آن را در برابر خوردگي افزايش دهد. اما عيب بزرگ اين پوشش‌‌‌ها، تشكيل ترك در پوشش نهايي است. بنابراين، در اين تحقيق، به بررسي راه‌‌‌حل براي ازبين‌‌‌بردن ترك در پوشش‌‌‌هاي تبديلي، پرداخته شده است.