بررسي نگرش ‌ها، چالش ‌ها و مشوق‌ هاي يادگيري الكترونيكي در هوشمند سازي مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسي نگرش ‌ها، چالش ‌ها و مشوق‌ هاي يادگيري الكترونيكي در هوشمند سازي مدارس از ديدگاه دبيران متوسطه اول است. جامعه آماري در اين مطالعه كليه فرهنگيان شاغل در متوسطه اول(آزمايشي، رسمي و پيماني) استان خراسان رضوي در سال 1399 تعداد 13062 نفر بود. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و كرجسي 374 نفر تعيين شد و با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي 186 مرد و 188 زن انتخاب گرديد. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه محقق ساخته است، كه روايي صوري و محتوايي پرسشنامه با استفاده از نظر جمعي از متخصصان و كارشناسان دوره‌هاي آموزش مجازي به دست آمده و پايايي پرسشنامه (آلفاي كرونباخ) 0/88 محاسبه شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها در بخش آمار استنباطي از t تك نمونه‌اي استفاده شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه نگرش دبيران نسبت به يادگيري الكترونيكي در بهبود هوشمندسازي مدارس مثبت است و همچنين دبيران عواملي از جمله عدم وجود برنامه‌ريزي براي يادگيري الكترونيكي، نگراني در مورد افزايش حجم كاري معلمان، نگراني درباره مسائل امنيتي در اينترنت و اينترنت ضعيف در مدرسه را به عنوان مهمترين چالش يادگيري الكترونيكي در مدارس دانسته‌اند و نيز جذابيت محتوا در يادگيري الكترونيكي، حمايت‌هاي فني مداوم در يادگيري الكترونيكي، استفاده از علايق شخصي در يادگيري الكترونيكي، استفاده از يك فرايند آسان در آموزش يادگيري الكترونيكي، بهبود زير ساخت‌هاي يادگيري الكترونيكي، حضور انگيزه‌هاي فكري در يادگيري الكترونيكي را از مشوق‌هاي يادگيري الكترونيكي در بهبود هوشمندسازي مدارس دانسته‌اند. در نتيجه سياستگزاران و مسئولين آموزش و پرورش با توجه به نگرش مثبت دبيران نسبت به بهره گيري از يادگيري الكترونيكي در بهبود هوشمندسازي مدارس جا دارد كه توجه وافري به حذف چالش‌هاي يادگيري الكترونيكي و همچنين بسترسازي مشوق‌هاي اثربخش داشته باشند.