تاثير آموزش مبتني بر بارشناختي بر اضطراب رياضي دانش ‌آموزان

هدف پژوهش بررسي تاثير آموزش مبتني بر بارشناختي بر كاهش اضطراب رياضي دانش‌آموزان است. روش پژوهش حاضر شبه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون با دو گروه است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان مقطع ابتدايي استان گلستان است كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي از بين شهرستان‌هاي استان گلستان به طور تصادفي شهرستان آق قلا انتخاب شد كه در نهايت 40 دانش‌آموز به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌ مقياس اضطراب رياضي دو بعدي تجديد نظر شده‌ باي كه در سال ۲۰۱۱ توسط باي طراحي شده است. روايي پرسشنامه توسط كارشناسان حوزه آموزش و روان‌شناسان حوزه تعليم و تربيت مورد بررسي قرار گرفت و پس از انجام اصلاحات جزئي مورد تائيد نهايي قرار گرفت و پايايي پرسشنامه با استفاده از الفاي كرونباخ 75/0 بدست آمد كه نشان از پايايي مطلوب پرسشنامه دارد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار تحليل آماري spss ورژن 23 در بخش تحليل توصيفي (واريانس، انحراف معيار، چولگي و كشيدگي) و استنباطي (تحليل كواريانس يك متغيره) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه آموزش مبتني بر بارشناختي بر اضطراب رياضي دانش‌آموزان تاثير معناداري دارد. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش مبتني بر بارشناختي تاثير مثبت و معناداري در كاهش اضطراب رياضي دانش‌آموزان دارد.