بهينه‌سازي آزمايشگاهي و بررسي زيست محيطي بتن لاستيكي استفاده همزمان خرده لاستيك و الياف لاستيك

سالانه هزاران تن تاير لاستيكي در داخل كشور توليد، مصرف و فرسوده مي‌شوند. محققين در دهه اخير بررسي‌هاي متعددي براي استفاده از الياف لاستيك يا خرده لاستيك در بتن و تأثيرات آن بر روي مشخصات مكانيكي آن انجام داده‌اند، ولي استفاده همزمان اين دو ماده به جاي شن و ماسه در بتن مورد بررسي قرار نگرفته است. در اين پژوهش تأثيرات استفاده همزمان اين دو ماده بر روي مشخصات مكانيكي بتن لاستيكي و بررسي زيست محيطي تأثير لاستيك در بتن انجام شده است. با بررسي نتايج آزمايش اسلامپ نمونه‌هاي بتن لاستيكي در نسبت‌هاي آب به سيمان 0/45، 0/5 و 0/55 با افزايش خرده‌‌لاستيك و الياف لاستيك تا 25%، مشخص شد  از 31 تا 82 ميليمتر روندي كاهشي دارد. نتايج تست‌ها حاكي از كاهش مقاومت فشاري با افزايش محتواي لاستيك است؛ به طوري كه با جايگزيني حدود 13% تركيب خرده‌‌لاستيك و الياف لاستيك، مقاومت فشاري بتن لاستيكي نسبت به نمونه شاهد حدود 50% كاهش يافته است. در نسبت آب به سيمان 55/0 با افزايش خرده لاستيك و الياف لاستيك از 4 تا 25%، مقدار مقاومت فشاري از از 15/78 به3/19 مگاپاسكال كاهش مي‌يابد. با نسبت‌هاي آب به سيمان‌ و درصدهاي مختلف بتن لاستيكي با نرم‌‌افزار سيماپرو، طبق نتايج بدست آمده، تركيب خرده‌لاستيك و الياف لاستيك باعث كاهش حدود 40 درصدي توليد گاز كربن‌دي‌اكسيد در محيط زيست شده است. بهينه‌‌ترين حالت در تمامي نسبت‌ها با افزودن 4% خرده لاستيك و الياف لاستيك حاصل مي‌شود.