بررسي و مطالعه اثر نانورس مونت‌موريلونيت بر رفتار تحكيمي و مقاومتي خاك ريزدانه سست و نرم (مطالعه موردي: خاك ريزدانه دانشكده كشاورزي كرمانشاه)

استفاده از مصالح نوين و سازگار با محيط ‌زيست در جهت تثبيت خاك‌هاي مسئله‌دار يكي از چالش‌هاي پيش روي مهندسان ژئوتكنيك مي‌باشد. نانورس‌ها به دليل سطح مخصوص بالا، وزن مخصوص پايين و ريز بودن ذرات واكنش‌پذيري بالايي داشته و همچنين به دليل يكسان بودن جنس آن‌ها با مصالح خاكي به عنوان يك تثبيت‌كننده موثر و سازگار با محيط زيست در نظر گرفته مي‌شوند. در پژوهش حاضر اثر نانورس مونت­موريلونيت بر خصوصيات رفتاري خاك ريزدانه سست كرمانشاه ارزيابي شده است. به اين منظور پس از انجام آزمايش‌هاي شاخص روي خاك پايه، نانورس به ميزان0/5، 1، 2 و 4 درصد وزن خشك خاك به خاك افزوده شده و آزمايش‌هاي حدود اتربرگ، تحكيم، مقاومت فشاري تك محوري و نسبت باربري كاليفرنيا در دوره‌هاي عمل‌آوري 1، 14، 28 و 60 روزه صورت پذيرفته است. همچنين پايداري نمونه‌هاي تثبيت شده با اعمال سيكل‌هاي تر و خشك بررسي شده و به منظور بررسي اثر نانورس بر ريز ساختار خاك نيز از نمونه‌هاي تثبيت نشده و تثبيت شده توسط ميكروسكوپ الكتروني روبشي تصويربرداري گرديده است. نتايج نشان مي‌دهد كه عملكرد تثبيت به ميزان قابل توجهي به مقدار نانورس و دوره‌هاي عمل‌آوري وابسته است. مطابق نتايج، ميزان بهينه نانورس 4% مي ­باشد و حضور اين ميزان نانورس و افزايش دوره‌هاي عمل‌آوري سبب افزايش شاخص خميري، مقاومت فشاري، نسبت باربري خاك و كاهش ضرايب تحكيم، نشست، فشردگي، نفوذپذيري و تورم خاك گرديده است. قابل ذكر است كه پايداري خاك تثبيت شده در برابر شرايط محيطي نيز افزايش يافت.