ارائه شاخصي جهت سنجش گرايش احساسي سرمايه‌گذاران در بازار سرمايه ايران

گرايش احساسي بازار يا گرايش احساسي سرمايه‌گذار، تلقي عمومي سرمايه‌گذاران نسبت به يك اوراق بهادار خاص يا كل بازار مالي است. احساسات سرمايه‌گذاران يكي از عومل مهم تأثيرگذار بر قيمت سهام ارزيابي مي‌‌گردد اما تورش‌هاي رفتاري انسان‌‌ها، سنجش ميزان احساسات را با چالش‌‌هايي مواجه ساخته است؛ بنابراين مسئله اصلي اين پژوهش استخراج يك شاخص كمي براي سنجش گرايش احساسي سرمايه گذاران در بورس اوراق بهادار تهران است. اين پژوهش از منظر هدف كاربردي و از منظر نحوه گردآوري ‌داده‌ها، توصيفي _ همبستگي محسوب مي‌شود. در اين پژوهش با استفاده از روش تحليل مؤلفه‌‌هاي اساسي (PCA) شاخصي براي سنجش گرايش احساسي سرمايه‌گذاران بورس اوراق بهادار تهران بر اساس داده‌هاي ماهيانه طي بازه زماني در سال هاي در سال‌هاي 1393 تا 1399 استخراج گرديد. متغيرهاي احساسي مورد استفاده در شاخص نهايي عبارت‌ اند از: ميزان گردش معاملات سهام، خالص جريان نقد صندوق‌هاي مشترك سهامي، نسبت معاملات سرمايه‌گذاران خرد، دقيق تنزيل واحدهاي صندوق‌هاي با سرمايه بسته، نسبت قيمت به درآمد، شاخص خط روانشناسي، شاخص قدرت نسبي و حجم معاملات سهام.