تحليل ساختاري مؤلفه هاي مؤثر بر پايداري اجتماعي- اقتصادي مناطق روستايي استان ايلام

امروزه، با توجه به جايگاه و نقش جامعه ي روستايي در توسعه ي متوازن كشور و همچنين با عنايت به مسائل و مشكلاتي كه اين جامعه با آن مواجه است، توجه به پايداري روستايي امري ضروري به نظر مي رسد. مقوله ي پايداري اقتصادي- اجتماعي يكي از مباحث مهم در ارتباط با مناطق روستايي است. اين دو بعد از پايداري، به علت توجه بيشتر به مؤلفه هاي پايداري محيطي، تا حد زيادي در سايه و سيطره ي آن قرار گرفته و كمتر به طور مستقل بررسي شده اند. لذا هدف از انجام اين تحقيق، تحليل ساختاري مؤلفه هاي مؤثر بر پايداري اقتصادي- اجتماعي مناطق روستايي استان ايلام مي باشد كه با استفاده از آناليز فضايي در سامانه اطلاعات جغرافيايي جهت نمونه گيري، از بين 378 روستاي بالاي 20 خانوار ، 37 روستا به عنوان نمونه انتخاب و 250 پرسشنامه توسط روستاييان تكميل شده است. روش تحقيق در اين مقاله، توصيفي-تحليلي است و جهت گردآوري اطلاعات از دو روش كتابخانه اي و ميداني استفاده شده است. همچنين تحليل داده‌ها با آزمون T تك نمونه اي در نرم افزار SPSS و رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار PLS انجام شده است. نتايج آزمون tتك نمونه اي نشان مي دهد كه مؤلفه ي مشاركت اجتماعي با ميانگين 3.1646، بالاتر از حد ميانگين 3 بوده و ساير مؤلفه هاي تحقيق، در حد ميانگين يا پايين تر هستند. نتايج مدلسازي معادلات ساختاري نشان مي دهد، مقادير تي بدست آمده براي تمام مسيرها بزرگتر از 1.96 است، بنابراين رابطه بين سازه‌هاي سطوح بالاتر با سازه‌هاي سطوح پايين‌تر معنادار است. همچنين نتايج كلي نشان مي دهد پايداري اجتماعي نسبت به پايداري اقتصادي در ايجاد پايداري كلي نقش مهم-تري دارد.