تأثير مديريت منابع انساني سبز بر رفتارهاي سبز كاركنان با نقش ميانجي آگاهي زيست محيطي و تعديل‌گري رهبري خدمتگزار

هدف اين پژوهش تأثير مديريت منابع انساني سبز و آگاهي زيست محيطي بر رفتارهاي سبز كاركنان: با تأكيد بر نقش تعديل‌گري رهبري خدمتگزار مي‏باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي پيمايشي است. جامعه آماري كاركنان (150) اداره گمرك استان ياسوج بوده كه با فرمول كوكران 108 به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‏ها، پرسشنامه‏ بود كه از روايي و پايايي خوبي نيز برخوردار بودند. نتايج فرضيات نشان داد كه مديريت منابع انساني سبز بر آگاهي زيست محيطي و رفتار سبز كاركنان تأثير دارد، آگاهي زيست محيطي بر رفتار سبز كاركنان تأثير دارد، همچنين آگاهي زيست محيطي مي‏تواند نقش ميانجي‏گري را در تأثيرگذاري مديريت منابع انساني سبز بر رفتار سبز كاركنان ايفا كند در نهايت رهبري خدمتگزار مي‏تواند نقش تعديل‏گري ضعيفي را در تأثيرگذاري مديريت منابع انساني سبز بر آگاهي زيست محيطي و مديريت منابع انساني سبز بر رفتار سبز كاركنان ايفا كند. با وجود مدل طراحي مي‌توان انتظار داشت كه اداره مذكور بتواند به منظور پيشبرد اهدافش به رفتارهاي سبز كاركنان توجه كافي داشته باشد. لذا بايستي بتواند سطح مديريت منابع انساني سبز رو در جهت ارتقا رفتارهاي سبز كاركنان در نظر بگيرد، تا از اين طريق بتوانند سطح آگاهي زيست محيطي كاركنان را افزايش دهند. همچنين بايستي بتواند سطح رهبري خدمتگذار خود را به منظور ارتقاي سطح مديريت منابع انساني سبز به منظور افزايش آگاهي زيست محيطي و رفتار سبز كاركنان كاهش ندهد چرا كه اثرات جبران‌ناپذيري را بر پيكره سازمان هم در بلندمدت و هم كوتاه مدت خواهد داشت.