اخلاق و مسئوليت اجتماعي در برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني

هدف: در اين پژوهش برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني از منظر اخلاق و مسئوليت اجتماعي مورد ارزيابي و تحليل قرار گرفته است. اين پژوهش دو هدف را دنبال كرده است؛ نخست بررسي جايگاه اخلاق و مسئوليت اجتماعي در برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني و اهميت دوره‌هاي آموزشي اخلاق و مسئوليت اجتماعي در اين رشته و ديگري برجسته كردن پتانسيل رشته آموزش و توسعه منابع انساني براي به حداقل رساندن سوء رفتارهاي اخلاقي در سازمان.مواد و روش‌ها: به لحاظ هدف، اين پژوهش از نوع كاربردي بود و از لحاظ چگونگي گردآوري داده‌هاي مورد نياز براي پاسخ به دو سؤال‌ پژوهدر اين پژوهش از يك طرح كيفي و روش تحليل اسناد با استفاده از مصاحبه نيمه ساخت‌يافته استفاده شده است. بدين شيوه كه؛ سه سند/گروه براي جمع‌آوري اطلاعات انتخاب شدند: 1) برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني؛ 2) دانشجويان كارشناسي ارشد رشته آموزش و توسعه منابع انساني؛ و 3) متخصصان توسعه منابع انساني شاغل در سازمان‌ها. براي انتخاب اسناد و شركت‌كنندگان از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شد.بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه در برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني، اخلاق و مسئوليت اجتماعي، موضوعات به حاشيه رانده شده‌اي هستند و مغفول مانده‌اند. به عبارتي، اين رشته تمركز خود را بر توسعه فردي و توسعه سازماني معطوف كرده است. به‌رغم تأكيد انديشمندان بر نقش توسعه منابع انساني در كمك به «توسعه افراد، سازمان‌ها، جامعه، ملت و كل بشريت» و هم‌چنين «ارتقاي سازمان و توسعه اجتماعي»، برنامه درسي رشته آموزش و توسعه منابع انساني در ايران به اين مسائل نپرداخته است. براساس تحليل اطلاعات به دست آمده از دانشجويان رشته آموزش و توسعه منابع انساني آن‌ها با موضوعاتي كه مسائل اخلاقي و مسئوليت اجتماعي در سازمان را دربر داشته باشد از طريق فعاليت‌هاي فوق برنامه، و آموزش‌هاي تكميلي در كلاس‌هاي درس برخورد نداشته و نسبت به اين مسائل آگاه نبوده‌اند. هم‌چنين، نتايج پژوهش در نمونه سوم نشان داد كه متخصصان توسعه منابع انساني در سازمان‌ها همواره با مسائل اخلاقي و اجتماعي برخورد مي‌كنند اما شيوه مداخله در اين مسائل را نياموخته‌اند. بسياري از برنامه‌هاي آكادميك توسعه منابع انساني، فاقد راهبردي روشن براي آموزش متخصصان است، به صورتي كه بتوانند با معضلات اخلاقي مقابله و با اطمينان، يك محل كار اخلاقي را مهيا كنند.