مروري نظام مند بر دلالت هاي اخلاقي استفاده از هوش مصنوعي در فناوري هاي ديجيتال و نسبت آن با اخلاق شكوفايي

نفوذ گسترده هوش مصنوعي در ابعاد مختلف حيات انسان نگراني هاي عمده اي به لحاظ ميزان پايبندي اين فناوري به استانداردهاي اخلاقي در پي دارد. ازاين‌رو هدف پژوهش حاضر شناسايي مفاهيم كليدي اخلاق براي استفاده از هوش مصنوعي در فناوري هاي ديجيتال و نسبت آن با اخلاق شكوفايي است. در اين پژوهش از مرور نظام مند ادبيات به‌عنوان روش شناسي پژوهش و از روش سه‌مرحله‌اي مستاك و ديگران، به‌عنوان روش تحقيق استفاده شده است. پس از پنج مرحله غربالگري در دو پايگاه داده «اِسكوپوس» و «وِب آو سايِنس» 38 مقاله از 25 مجله تجزيه‌وتحليل شدند. از فرا تركيب كيفي آنها دو مفهوم مركزي تحت عنوان «الگوهاي اصلي فناوري هاي ديجيتال» و «لايه هاي هستي شناختي فناوري هاي ديجيتال» شناسايي شدند. 16 مفهوم اخلاق ديجيتال مرتبط با الگوهاي اصلي و لايه هاي هستي شناختي فناوري‌هاي ديجيتال نيز از تقاطع ماتريسي مفاهيم مركزي در مقالات استخراج شدند. سپس يك نقشه مفهومي براي تفسير يافته‌ها، طبقه بندي مفاهيم اخلاقي شناسايي و ذيل الگوها و لايه‌هاي هستي‌شناختي، تناظر آنها با اصول موضوعه اخلاق هوش مصنوعي و ميزان اهميت آنها در مقاله‌‌ها تنظيم شد. درنهايت نيز نسبت مفاهيم اخلاقي شناسايي شده با اخلاق شكوفايي در ادبيات موجود بررسي شد.