بررسي درك دختران از دخترانگي و تبيين آن در نظام سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي اجتماعي (با تأكيد بر بند 5 و 12 سياست‌هاي كلي خانواده)

درك دختران از دخترانگي همان هويت گره خورده با جنسيت دختران مي‌باشد كه معمولاً توصيف آن در هر نظام تحليل اجتماعي بدون توجه به ساخت منحصر به فردش به‌گونه‌اي متفاوت و حتي متناقض تفسير و تعبير مي‌شود و نياز به تبيين آن در نظام سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي اجتماعي مي‌باشد. هدف از پژوهش حاضر تشريح درك دختران از دخترانگي و به‌تبع آن رسيدن به نقاط و نكات تحليلي درخور توجهي در حوزه تحليل اجتماعي خواهد بود كه زمينه تأمل جدي و ارائه پيشنهادهايي در حوزه سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي اجتماعي با محوريت‌ بندهاي 5 و12 سياست‌هاي كلي خانواده را فراهم مي‌سازد. به‌منظور انجام پژوهش و فراخور موضوع و مقتضيات، جهت شفاف‌سازي توصيف تجربه زيسته دخترانگي روشي كيفي با راهبرد منتسب به روش پژوهش پديدارشناسي انتخاب شد. توصيف درك دختران از دخترانگي نشان داد كه اين دختران و دركشان از دخترانگي، صرفاً معلول شرايط ساختاري يا كاستي‌هاي نهادي نيست بلكه آنها به‌جهت حضور در فضاهاي سيال هويت‌ساز، بازانديشانه هويت شخصي و به‌تبع آن هويت اجتماعيشان را بازسازي مي‌كنند. توجه نظام تحليل اجتماعي و سياست‌گذاري فرهنگي و اجتماعي به همه ابعاد تحول رخ داده مي‌تواند ما را با ظرفيت‌هاي جدي نسل دختران جوان و نوجوان امروز بيشتر آشنا كند.