تبييني ديگر پيرامون انديشه پيشرفت با نقدي بر نقش كار جمعي نزد انسان نوين

در اين مقاله تلاش شده از منظري غيرمدرن به بررسي يكي از نظريات مدرن كلاسيك در حوزه جامعه‌شناسي پرداخته ‌شود تا قوت اين منظر تازه نضج يافته در برابر نظريات معتبرجامعه‌شناسي محك زده شود. به همين منظور نظريه تقسيم‌ كار اجتماعي دوركيم براي بررسي برگزيده شده است. روشي كه در اين مقاله برگزيده شده بررسي فرانظري يك نظريه است. اگر چه از اين منظر مي‌توان ابعاد مختلف يك نظريه را مورد بررسي قرار داد ولي در اينجا براي تمركز بيشتر بر مقايسه ميان دو منظر غير مدرن مدرن و مدرن، موضوع همبستگي اجتماعي از منظر تقسيم كار اجتماعي مورد بررسي واقع شده است. ضمن اين مقاله ابتدا موضوع تقسيم كار اجتماعي از دو منظر غير مدرن و مدرن شرح داده شده و سپس نشان داده مي‌شود كه با توجه به واقعيات زندگي انسان غير مدرن، وي ترجيح مي‌دهد به جاي تقسيم كار از تفكيك كار بهره ببرد. در نهايت ديده خواهد شد كه تقسيم كار حتي در زندگي انسان مدرن نيز اثري بيش از وابستگي اجتماعي بر جاي نمي‌گذارد و انسان مدرن براي دست‌يابي به همبستگي اجتماعي نيازمند اعمال تغييرات اساسي در شيوه زندگي جمعي خويش مي‌باشد.