ادله تعدد قرائت ها از دين در بوته نقد

اين مقاله به تحليل و ارزيابي ادله اي پرداخته است كه نظريات مطرح در باره تعدد قرائت ها از دين به آن تمسك كرده اند. با توجه به اينكه تعدد قرائت ها از دين چالش هاي مهمي را در حيطه قلمرو معرفت ديني پديد آورده است، ضرورت دارد كه ادله مطرح شده ارزيابي شود. روش تحقيق در اين مقاله تحليلي، انتقادي است. نتايج اين تحقيق حكايت از اين دارد كه مهم ترين دليل اين نظريات، توجيه طبيعي بودن رخداد تعدد قرائت ها از طريق مباني كثرت گرايي ديني «جان هيك» و هرمنوتيك فلسفي در نسبيت فهم است. ليكن با توجه به اينكه اين مباني، به نسبي گرايي معرفت ديني منجر مي شود و اين نظريات سعي كرده اند از اين لوازم فرار كنند، نظريات آن‌ها دچار تناقض دروني شده است. استدلال به تنوع معرفتي در اجتهاد و معارف طولي دين، نيز هر چند ممكن است مواردي از تعدد قرائت را به دنبال داشته باشد، اما چنين تنوع معرفتي با مدعاي اصلي كه مبتني بر مباني ذكر شده است، تفاوت بسيار دارد.