مدل‌سازي عوامل مؤثر بر پيشگيري از وقوع حوادث در كارگاه‌هاي ساختماني به روش معادلات ساختاري

با توجه به افزايش جمعيت و رشد گسترده صنعت ساخت در كشورهاي در حال توسعه، روند حوادث شغلي در اين بخش در سال هاي اخير در حال افزايش بوده است. جهت به حداقل رساندن اين‌گونه حوادث الزاماً بايد تحقيقاتي پيرامون علت وقوع و چگونگي پيشگيري از اين حوادث به عمل آيد. لذا پژوهش حاضر با هدف شناسايي و تعيين ميزان تأثير عوامل مؤثر بر پيشگيري از حوادث در كارگاه‌هاي ساختماني انجام پذيرفت كه از لحاظ ماهيت، توصيفي-تحليلي و از لحاظ هدف، كاربردي مي باشد. جامعۀ آماري شامل مهندسين ناظر و سرپرست كارگاه هاي ساختماني داراي سابقه بيش از 10سال كار در كارگاه‌هاي ساختماني سطح شهر كرمانشاه بوده اند. اطلاعات اوليه با بررسي اسنادي-كتابخانه اي جمع آوري گرديده و بر اساس نظر خبرگان، عوامل مؤثر بر پيشگيري از وقوع حوادث كارگاه هاي ساختماني در سه عامل مديريتي (داراي 6 زيرعامل)، فردي (داراي 7 زيرعامل) و محيطي (داراي 6 زيرعامل) دسته‌بندي گرديدند. ابزار اوليۀ پژوهش، پرسش‌نامه بوده و جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزارهاي SPSS و Smart PLS استفاده گرديد. تحليل مدل به روش مدل سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي انجام گرفت. نتايج نشان داد كه الگوي مفهومي پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار است. تمامي روابط بين زيرعوامل با عوامل معني دار بوده و عامل مديريتي با ضريب مسير 0.724 بيشترين تأثير و عامل محيطي با ضريب مسير 0.309كمترين تأثير را بر پيشگيري از وقوع حوادث كارگاه هاي ساختماني داشته اند.